Yargıtay 13. Ceza Dairesi · E. 2019/9835 · K. 2020/1664

13. Ceza Dairesi         2019/9835 E.  ,  2020/1664 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal HÜKÜMLER : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Dosya kapsamına göre, olayın meydana geldiği yerin iki katlı olduğu, müştekinin 1. katta anne .... ile birlikte kaldığı, 2. katta ise İzmir ilinde görev yapan ve hafta sonları gelen ... ve... isimli kardeşlerin kaldıkları, sanığın ikamete girerek, iki kattan da ayrı ayrı hırsızlık yaptığı olayda, olay yerinde keşif yapılarak her katın girişlerinin farklı olup olmadığı, birbirinden bağımsız ikametler olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre eylemin her bir müştekiye karşı ayrı ayrı hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağının, değerlendirilmemesi, 2. Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Manisa Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait 2005/403 esas ve 2005/317 karar sayılı mahkumiyet kararına konu suçu işlediğinde 18 yaşından küçük olması nedeni ile TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/04/2014 kesinleşme tarihli ve 2013/276 E.-2014/123 K. sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, 3. Hırsızlık suçundan yapılan incelemede; 12.08.2015 tarihli değer tespit ve teslim tutanağında şeffaf kutu 3,5 TL, çaylar ve küp şeker 30 TL, şapkanın ise 5 TL değerinde olduğu ve 13 TL paranın çalındığı anlaşılmakla, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 11.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.