Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/9847 · K. 2021/267

12. Ceza Dairesi         2019/9847 E.  ,  2021/267 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : Beraat Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanığın işletmecisi olduğu kreşe çocuğunu almak için giden katılanın, kreşin demir çıkış kapısında elektirik çarpmasına maruz kalması sonucu, 16/01/2015 tarihli Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan rapora göre, sol kulakta tam işitme kaybı olması nedeniyle, duyularından veya organlarından birinin sürekli işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda; mahallinde yapılan keşif sonucu alınan 02.08.2015 ve 04/12/2015 tarihli bilirkişi kurulu raporlarında, olaya konu çocuk yuvasının işletmecisi olan sanığın kiracı olarak bulunduğu binada gerekli emniyet tedbirlerini almadığı, risk değerlendirme analizini yaptırmadığı, elektirik sayaçlarında kaçak akım rölelerini yaptırmadığı, kapıda topraklama yapılmadığı, kontrol ve denetleme yapmadığı, bina elektirk aksam eksikliklerini bina mülk sahibine bildirip gerekli önlemleri almadığından, katılanın kreşin kapısındaki kaçak elektirik akımına kapılarak yaralanmasına neden olduğu için asli kusurlu olduğunun bildirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosyada mevcut delil durumuna uygun düşmeyen yetersiz gerekçelere dayalı olarak sanığın beraatine karar verilmesi, 2-Bozma ilamına uyulduğu takdirde; sanığa isnat edilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin 1-2-3. fıkralarında düzenlenen ''taksirle yaralama'' suçuna ilişkin olduğu, taksirle bir kişinin yaralanmasına sebebiyet verilmesi halinde gerçekleşecek olan taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında temel ceza miktarının ''üç aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası'' olarak belirlendiği; 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Basit yargılama usulü'' şeklindeki düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesi'nin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile; ''kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması; Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.