Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2019/9935 · K. 2019/11461

17. Ceza Dairesi         2019/9935 E.  ,  2019/11461 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen kararlar temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza bağlı olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığı, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan itiraz üzerine, Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 18/08/2015 tarih 2015/480 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminde bulunulması olanaklı kabul edilmiştir. I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizinin mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesine göre de Kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı belirlenmekle, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için kararın tebliğnameye aykırı olarak incelenmeksizin İADESİNE, II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Ereğli (Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/498 Esas ve 2008/224 Karar sayılı ilamında sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin uygulandığı, atılı suçun uzlaşmaya bağlı olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Mahkemece 08/05/2015 tarihinde olay yerinde yapılan keşfe ilişkin Tutanak ve düzenlenen Bilirkişi Raporu, kolluk tarafından düzenlenen 20/12/2014 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu ile aynı tarih 11.45 saatli Görgü ve Tespit Tutanağı ve fotoğraflar gözetildiğinde atılı suçların hırsızlığın işlendiği yeri dış alemden soyutlayan duvar, tel örgü ve benzeri bir yapının bulunmadığı, yalnız boş araziye mıcır dökülüp bir kısım ekipmanların konulmasının tek başına o yeri konut, iş yeri veya bunların eklentisi haline getirmeyeceği hususları gözetildiğinde sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e maddesine konu hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi sonucu sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini, 2-Kolluk tarafından düzenlenen 20/12/2014 tarih, 18.30 saatli Olay, Yakalama, Muhafaza Altına Alma ve Teslim Tutanağı içeriğine göre sanık ...'nın soruşturma aşamasında suça konu köpeğin yerini polise göstererek mağdura iadesini sağladığı gözetildiğinde sanık ... ile suçtan kaynaklı zararın giderimine engel olmayan sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu ile ilgili 5237 sayılı TCK'nun 168/1 maddesinin uygulanması gerekirken aksi yönde davranılması sonucu yazılı şekilde fazla ceza tayini, 3-Yukarıdaki açıklamalara göre sanık ...'nın unsurları oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, 4-5271 sayılı CMK'nun 185. maddesi uyarınca 18 yaşını doldurmamış çocukların duruşmalarının kapalı yapılacağı ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanacağı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...'in 18 yaşını ikmal etmemiş olmasına karşın tüm celselerin kapalı yerine açık yapılması, hükmün dahi açık oturumda tefhim edilmesi, 5-Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgari Standart Kuralları'nın 16. maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal çalışma görevlilerinin suça sürüklenen çocuğun özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyecekleri sosyal inceleme raporu giderlerinin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, 6-Kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağdur ...'in gerekçeli karar başlığında şikayetçi olarak yazılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.