Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2019/997 · K. 2019/2461

11. Ceza Dairesi         2019/997 E.  ,  2019/2461 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet Sanıkların, “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri” iddiasıyla açılan kamu davasında; A) Sanıklar hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi: Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, B) Sanıklar hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi: Sanık ...’un savunmasında, vergi mükellefi olarak görünmekle birlikte, iş yerini fiilen idare eden kişinin diğer sanık ... olduğunu, bahse konu iş yerine hiç gitmediğini söylemesi; sanık ...’nun savunmasında ise, tüm işlerin eşi olan ... tarafından yürütüldüğünü, sahte faturaların da eşi tarafından düzenlendiğini belirtmesi nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; 1- 2007 takvim yılına ait faturaların, kullanan şirketlerden ve bağlı bulunduğu vergi dairesinden araştırılarak dosyaya getirtilmesi, faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; ...’nun CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, 2- ... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya bu kişiye ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, 3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da belirtilen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise; a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması, 4- Kabule göre de; a) 25.04.2010 tarihli ...sayılı vergi suçu raporunda, faturaların sanık ... tarafından düzenlendiği, sanık ...’un komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme suçuna iştirak ettiği, bununla beraber maddi menfaat temin ettiği yönünde herhangi bir tespit bulunmadığının belirtilmiş olması karşısında; sanık ... hakkında 213 sayılı VUK’nin 360. maddesinde düzenlenen indirim hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, b) Sanıklara verilen hapis cezaları ertelenmemesine karşın, “uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına dair 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbiri hükümlerinin uygulanmamasına” karar verilerek çelişkiye neden olunması, c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,. Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.