Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/1 · K. 2020/2873

12. Ceza Dairesi         2020/1 E.  ,  2020/2873 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 53/1-a-c-d-e maddeleri gereğince mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6-386; 30.11.2010 gün, 5-237; 29.05.2007 gün, 114-113; 26.05.2009 gün ve 50-130 sayılı ve benzer kararlarında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/3, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır. Bu bildirimlerdeki temel amaç, kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır. İncelenen dosyada sanığın, yargılama sırasında başka suçtan hükümlü olduğu, 03.05.2012 tarihli sanığın savunmasının alındığı celsede, karar celsesine katılmak istediğini belirttiği, sanığın Samsun Kapatılan E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olmasına rağmen yokluğunda karar verildiği, bu kararın Samsun Kapatılan E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılılığıyla CMK’nın 35/3 fıkrası esas alınarak sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, temyiz istemine konu kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterildiği anlaşıldığından eski hale getirme talebi yerinde görülmemiştir. Açıklanan gerekçelerle, sanığın yokluğunda verilen hükmün kendisine 29/04/2013 tarihinde tebliğ edilmesi ve kararın kesinleşmesinin ardından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal 1 haftalık süre geçtikten sonra sanık tarafından 07/05/2018 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin ve geçerli bir sebebe dayanmayan eski hale getirme talebinin isteme uygun olarak REDDİNE, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.