Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2020/10036 · K. 2021/1213

15. Ceza Dairesi         2020/10036 E.  ,  2021/1213 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK’nun 155/2, 43, 62/1, 52/2-4, 51/1-3 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... tarafından; sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik yaptığı temyiz isteminin reddine dair ek karar sanık ... tarafından; sanık ... hakkında verilen mahkumiyete ilişkin hükmün aynen infazına dair ek karar ise O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Sanık ... hakkında verilen infaza ilişkin 17/01/2018 tarihli ek karara karşı O yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde: 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, infaza ilişkin kararların itiraza tabi olduğu da dikkate alınarak, İnegöl 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/01/2018 tarih, 2015/273 Esas ve 2015/490 Karar sayılı infaza ilişkin ek kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının 22/01/2018 tarihli isteminin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek, itirazın merciince incelenmesi için dosyanın bu yönüyle incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyete ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair 14/01/2016 tarihli ek karara karşı sanık ... tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde: Sanığın yokluğunda verilen 10/11/2015 tarihli hükmün sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkarılıp, bu adresten iade gelmesi üzerine sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca 30/12/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 12/01/2016 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla; temyiz inceleme başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle verilen 14/01/2016 tarih, 2015/273 Esas ve 2015/490 Karar sayılı temyiz talebinin reddine dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın ONANMASINA, 3) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyete ilişkin hükme yönelik sanık ...’in temyiz isteminin incelenmesinde: Sanığa yüklenen ve 5237 Sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.