Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/10824 · K. 2024/4365

12. Ceza Dairesi         2020/10824 E.  ,  2024/4365 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/142 E., 2016/63 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1. ve 53/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur durumuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve ceza miktarına, katılan vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarına ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay tarihinde, saat 05.10 sıralarında sanığın idaresindeki yolcu otobüsü ile meskun mahalde, 6 metre genişliğinde, tek yönlü, asfalt kaplama, eğimli, tehlikeli virajlı ve yağmur sebebiyle hafif ıslak bağlantı yolunda direksiyon hakimiyetini kaybettiği, yolun sağında bulunan demir bariyerlere çarptığı, 19 metre sürüklenerek sağ yan tarafına devrildiği olayda, iki kişinin öldüğü, 12 kişinin nitelikli, 3 kişinin de basit nitelikte yaralandığı olayda, tam kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-Tam kusurlu olarak iki kişinin ölümüne ve on ikisi nitelikli olmak üzere on beş kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesi gereği iki yıldan on beş yıla kadar hapis cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan İlk Derece Mahkemesince, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak, hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun bir ceza hükmedilmesi yerine orantılılık ilkesine aykırı biçimde temel cezanın 5 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanığa az ceza tayin edilmesi, 2-Kaza tespit tutanağı içeriğine göre olay mahalli yasal hız sınırının 30 km/s olduğu, dosyada mevcut yolcu otobüsüne ait takograf çıktısı incelendiğinde sanığın kaza anında 80-85 km/s hız ile seyrettiği, böylelikle sanığın yasal hız limitinin iki katından fazla hızla yolcu otobüsü kullandığının anlaşıldığı, kaza sırasında yağmur sebebiyle yol zemininin ıslak olduğu, yolda tehlikeli viraj olduğu görülmekle, dosyada mevcut yolcu listesine göre 41 yolcusu bulunan bir otobüsü kullanan sanığın kendi beyanına göre daha önce çok defa geçtiği ve tehlikeli olduğunu bildiği ıslak zeminli bağlantı yolunda, yolun ve hava şartlarının özelliklerini de göz önüne alarak çok daha düşük hızla, dikkatli ve tedbirli şekilde seyretmesi gerekirken, aktarılan şekliyle hız limitinin iki katından fazla hızla, dikkatsiz ve özensiz seyretmesi nedeniyle hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin ve bilinçli taksir sebebiyle yapılan arttırımın olayın özellikleri göz önüne alınarak asgari arttırım düzeyi olan 1/3 oranından bir miktar uzaklaşılarak uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.