Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/10984 · K. 2021/5569

12. Ceza Dairesi         2020/10984 E.  ,  2021/5569 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Karar Tarihi : 01/04/2016 Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında; Beraat Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK’nın 62, 52/2, 51/1-3, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ... ve ...’ın beraatlerine, sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Katılan vekilinin, sanıklar ... ve ...’ın beraatlerine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 16/11/1992 gün ve 2811 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik sit alanında kalıp, anılan Kurulun 08/04/1995 gün ve 1203 sayılı kararı ile tescilli Herakles figürlü kaya kabartmasının alt bölümüne kadar sanıklar ... ve ...’a ait vidanjör ile foseptik döküldüğünün, aynı alanda sanık ... tarafından ağaç dikildiğinin, ahır yapıldığının ve toprak yol açılmaya çalışıldığının tespit edilmesi üzerine sanıklar hakkında dava açıldığı, sanık ...’ın aşamalardaki tutarlı savunmalarında, ... Otolastik ve Vidanjör Nakliyat isimli işletmenin evrak üzerinde sahibi olarak görünse de ev hanımı olduğunu, işletmenin tüm faaliyetlerini eşi olan sanık ...’in gerçekleştirdiğini, bu konuda eşine verdiği vekaletname bulunduğunu, dava konusu eylemlerin kendisi tarafından yapılmadığını beyan ettiği, sanık ...’in aşamalardaki savunmalarında, sanık ...’ın savunmalarını doğrulayarak, sanık ...’ın sahibi olduğu işletmede çalıştığını, işletmenin çalışma alanının, alt yapısı bulunmayan İznik’te vidanjörlük faaliyetiyle foseptik çukurlarını boşaltma işi olduğunu, olay tarihinde, sanık ...’in ... mevkiinde bulunan tapulu arazisindeki foseptik çukurundan topladıkları materyali davaya konu yere döktüklerini, araziye döküm yapabileceğine ilişkin belediyeden izin aldığını, aldığı izne dayanarak eylemi gerçekleştirdiğini beyan ettiği, dosya kapsamında bulunan İznik Belediye Başkanlığı Zabıta Müdürlüğü tarafından sanık ...’e hitaben yazılan 11/02/2008 tarihli, “Foseptik Kuyusu” konulu M.16.6.İZN.5.16/197 sayılı yazıda, vidanjörlerin atık suları belediye çöp alanında açılan çukurlara dökmesi için yapılan çalışmaların tamamlandığının, çukur önündeki tüm malzemelerin kaldırılıp, vidanjörlerin atık su dökmesi için uygun hale getirildiğinin, bu tarihten sonra vidanjörle atık suların anılan çukura ya da sanık tarafından kiralanmış olan Deliktaş’taki sanık ...’e ait arsada bulunan çukura dökülmesi gerektiğinin, aksi takdirde cezai işlem uygulanacağının belirtildiği, yine İznik Belediye Başkanlığı Yazı İşleri Müdürlüğünün 18/11/2008 tarihli, “Atıksu Dökümü” konulu M.16.6.İZN.5.10/1523 sayılı yazıda çevre kirliliğinin önlenmesi ve toplum sağlığının korunması için yazının tebliğ tarihinden itibaren Hisardere Köyü hudutlarında bulunan çöp alanı ve çevresine vidanjör ile atıksu dökülmesinin yasaklandığının, aksi takdirde yasal işlem yapılacağının belirtildiği, mahkemece, belediye tarafından atıksu dökümüne ilişkin getirilen yasağın sanık ...’e tebliğ edilip edilmediğine ilişkin yapılan araştırmada, İznik Belediye Başkanlığı Yazı İşleri Müdürlüğünün 18/11/2014 havale tarihli, İznik PTT Merkez Müdürlüğünün 10/12/2014 havale tarihli cevabi yazılarından, sanık ...’e tebliğ yapıldığına dair herhangi bir belge ve tutanağa rastlanılamadığının belirtildiği anlaşılmakla, sanıklar Nigar ve Kamil’in beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılama sonunda, sanık ...’in üzerine atılı suçu işleme kastının olmadığı, sanık ...’ın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 2- Katılan vekilinin, sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince: Sanık ...’in, 1. derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmazda iddianameye konu eylemleri gerçekleştirdiğinin, aşamalardaki savunmaları ve dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporları ile sabit olduğu anlaşılmakla, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ertelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilirken, vekalet ücretinin, hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanık ...’ten alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, Hazineden tahsiline dair hüküm tesisi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (F) bendinde yer alan “Hazineden tahsili ile” ibarelerinin çıkarılarak yerine, “sanık ...’dan tahsili ile” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/07/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.