Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/11187 · K. 2024/4122

12. Ceza Dairesi         2020/11187 E.  ,  2024/4122 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/178 E., 2016/89 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına; sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-8, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay süre ile denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ...'un temyiz sebepleri; kazanın kendi iradesi dışında geliştiğine, ölenin ailesinin şikayetçi olmadığına bu nedenle kararın lehine bozulması talebine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; kusur tespitine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın kazanın oluşumda kusurunun olmadığına, üst sınırdan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmamasına, paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına ve tayin edilen ceza sebebiyle erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, kararın usu ve esas yönünden hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 20:10 sıralarında, sanık sürücü ...'ün sevk ve idaresindeki minibüs ile meskun mahalde, gece vakti seyir halindeyken, kavşaklarda geçiş önceliğine uymayarak olay mahalli kavşakta sağa dönüş yapmak istediği esnada, sağından gelip seyrine devam eden sanık sürücü ...'un sevk ve idaresindeki kamyonete çarpması ile aracın savrularak yol kenarında beklemekte olan yaya ...'ya çarpması sonucu ölümüne neden olduğu, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 10.09.2015 tarihli raporuna göre, sanık ...'ün kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu, sanık ...'un ise kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu kabul edilmiş olup, Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına; sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-8, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay süre ile denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ... müdafii ile sanık ...'un yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin "eşit olarak" tahsiline karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle, Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...'un temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafta yer alan "eşit olarak" ibaresinin, "sebebiyet verdikleri oranda" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.