Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/11200 · K. 2024/3691
12. Ceza Dairesi 2020/11200 E. , 2024/3691 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/263 E., 2015/386 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/4. ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 30.375,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz istemlerinin reddi ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; eksik incelemeye, bilirkişi raporu ile kararın hukuka ve yasaya aykırı olduğuna, kusur durumuna, fazla cezaya hükmedildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına ve sair nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü 6 yaşında olan maktul ... ile 7 yaşında olan maktul ...'in mahallede oyun oynadıkları sırada, sanık ...'e ait olan taşınmazın duvarının yanına geldikleri, tanık Sılanur'un maktüllerin elinden tuturak duvara çıktığı daha sonra maktul ...'in de duvara çıkmak istediği sırada ayağını basmış olduğu kilitten ayağının kayması üzerine, herhangi bir kaynaştırıcı harç veya beton ile tutturulmaksızın kaldırım taşların üst üste konulması ile oluşan duvarın, duvara çıkmak isteyen maktul ... ile yanında bulunan arkadaşı maktul ...'in üzerine düştüğü, düşen taşlardan yaralanan Serpil'in olay yerinde vefat ettiği, Beril'in ise kaldırıldığı hastanede aldığı yaralara bağlı olarak vefat ettiği, meydana gelen bu kazada bina sahibi olan ve duvarın bakım, onarım, koruma ve tamir yükümlülüğü kendise ait olan sanığın, evinin etrafındaki duvarın üzerine kaldırım taşlarını herhangi bir harç olmaksızın koymuş olması sebebiyle asli kusurlu olduğu 02.10.2014 tarihli bilirkişi raporu ile anlaşılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Sanığın dosyada bulunan deliller kapsamında tayin olunan eylemi bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu olarak ölümlere sebebiyet veren sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından Tebliğname'de açıklanan görüşe iştirak olunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.