Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2020/1148 · K. 2021/499

11. Ceza Dairesi         2020/1148 E.  ,  2021/499 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık ...’ın yetkilisi olduğu Uludağ Ticaret isimli iş yerinde 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlediği, sanık ...’nün de ...’ın yetkilisi olduğu işyerinin defter ve belgelerini düzenlediği, vergi dairelerine beyanname düzenleyip verdiği, bu suretle vergi kaçakçılığı suçuna iştirak edildiği iddia ve kabul olunan olayda; sanık ...’ın ...’ı tanımadığını, adına Uludağ Ticaret isimli bir mükellefiyet olmadığını, böyle bir işyeri ile ilgili başvurusu olmadığı ve suçlamaları inkar etmesi ile sanık ...’ın 2011 yılında ...’a ait iş yerinin defterlerini tuttuğunu, faturaları ...’ın getirdiğini, kendisinin de defterlere işlediğini, sahte olduğunu bilmediğini, suçlamayı kabul etmediği, sanık ... hakkında düzenlenen vergi tekniği ve vergi suçu raporlarında sanığın sahte fatura düzenleme suçuna ne şekilde iştirak ettiklerinin belirtilmemesi karşısında, gerçeğin ve iştirak iradesinin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; 1-2011 takvim yılında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri hâlinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzalar ile yoklama fişleri, işe başlama ve matbaa teslim formu gibi belge ve bildirimlerindeki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, 2-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan mükelleflerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların nasıl bir iştiraki olduğunun sorulması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme hükümler kurulması, yasaya aykırı, 3-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.