Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2020/11765 · K. 2021/18319

8. Ceza Dairesi         2020/11765 E.  ,  2021/18319 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : İftira, hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Sanık hakkında katılan ...'a yönelik başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Gerekçeli karar başlığında suç adının “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” yerine "iftira" olarak yazılması, b) Sanık hakkında TCK.nın 267/1. maddesi gereğince hapis cezası tayini sırasında uygulamanın yasal dayanağı olan ''TCK.nın 268/1. maddesi delaletiyle'' ibaresinin yazılmaması suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığında "iftira" ibaresinin çıkartılıp yerine "başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" olarak yazılması ve hükmün A paragrafının 1. bendinde yer alan “TCK.nın 267/1. maddesi” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK.nın 268/1. maddesi delaletiyle” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2- Sanık hakkında şikayetçiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;sanığın olay günü ... ili ... semtinde bir markette tanıştığı mağdurlara kendisini Pamukkale firmasına ait 2 adet otobüsün sahibi olduğunu, otobüslerinde muavin olarak çalışacak 2 kişi aradığını, çalışmak isteyip istemediklerinden bahisle iş teklifinde bulunduğu,mağdurların cep telefonu numaralarını aldığı,aynı gün telefonlarından arayarak otobüs terminaline çağırdığı, mağdurların sanığın yanına gittiği, birlikte kafede oturup çay içtikleri, hesabı sanığın ödediği, ayrıca mağdur ...'ye kendilerine sigara almaları için 100 TL para verdiği, giyim kuşamlarının çalışılacak işe uygun olmadığını belirterek mağdurlardan ...'ı berbere bıraktığı, diğer mağdur ...'yi ise terminal içerisindeki giyim mağazasına götürdüğü, kıyafet denemesini beklediği, her iki mağdurdan da kendisine ait telefonun şarjının bittiğini söyleyerek görüşme yapmak bahanesiyle cep telefonlarını aldığı ve olay yerinden uzaklaştığı şeklinde gerçekleşen somut olayda; Sanığın bina vasfındaki terminalin berber dükkanı ve giyim mağazasında mağdurlara ait cep telefonlarını çalma şeklinde gerçekleşen eylemlerinin ''bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık'' suçunu oluşturduğu anlaşılmakla; sanık hakkında TCK.nın 142/2-h maddesi gereğince hükümler kurulması yerine aynı Kanun'un 141. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı sonuç ceza miktarları itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 29.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.