Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2020/11788 · K. 2022/13935

10. Ceza Dairesi         2020/11788 E.  ,  2022/13935 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ceza Dairesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hükümler : 1- Beraat: Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesi 02/11/2017 - 2017/455 esas ve 2017/747 karar 2-Mahkûmiyet: (İlk derece mahkemesinin beraat hükmü kaldırılarak) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 20/03/2019 - 2017/1830 esas ve 2019/375 karar Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesi uyarınca sanığa, hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğine ilişkin bildirimde bulunulmaması nedeniyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 01/06/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğine ilişkin ihtar ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, 2-01/06/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının cezaevinde bulunan sanığa ceza infaz kurumu aracılığı ile 06/06/2016 tarihinde tebliğinin CMK'nın 35. maddesinde yer alan şartları taşımaması, 3)Kabule göre; Sanık hakkında 16/02/2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 14/04/2014 tarihli iddianameyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 tarihli, 2014/523 esas ve 2014/324 sayılı kararıyla TCK'nın 191/1, 192/3 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 22/01/2015 tarihinde kesinleştiği, Daha sonra, sanık hakkında, temyize konu olan 03/08/2015 ve 11/04/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca, 01/06/2016 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca “yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması” halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği, kararın sanığa 06/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 20/05/2016 ve 22/06/2016 tarihlerinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçları nedeniyle birleştirme kararı verilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatına karar verildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 20/03/2019 tarih, 2017/1830 esas ve 2019/375 sayılı kararı ile beraat kararı kaldırılarak 03/08/2015 tarihli suça ilişkin ceza verilmesine yer olmadığına ve 11/04/2016, 20/05/2016 ve 22/06/2016 tarihli suçlara ilişkin TCK 191/1, 43 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılması karar verildiği görülmekle, Bu kapsamda yargılama konusu olan 11/04/2016, 20/05/2016 ve 22/06/2016 tarihli suçların, daha önce Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesince 6545 sayılı Kanun kapsamında verilmiş olan 11/12/2014 tarihli, 2014/523 esas ve 2014/324 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olup olmadığı tespit edilerek TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca kovuşturma şartı bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra, önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde işlendiğinin tespit edilmesi halinde ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapılmasına yasal engel bulunacağından; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olan önceki davanın akıbeti araştırılarak hükmün açıklanıp açıklanmadığının tespit edilmesi, henüz hüküm açıklanmamışsa durma kararı verilerek gereğinin takdiri için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine; açıklanması geri bırakılan hüküm daha önce başka bir nedenle açıklanmışsa artık birleştirme imkanı kalmadığından, 6545 sayılı Kanun kapsamında verilmiş olan önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olan bu suç bakımından TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca düşme kararı verilerek 20/05/2016 ve 22/06/2016 tarihli eylemler yönünden gereğinin takdiri için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulmasına karar verilmesi gerekirken, bu hususlar araştırılmadan yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, dosyanın Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 27/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.