Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2020/1199 · K. 2020/2169
2. Hukuk Dairesi 2020/1199 E. , 2020/2169 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından; tedbir nafakasının miktarı ve karar kesinleşince sona ermesi kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir. 2- Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; İlk derece mahkemesince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine, davalı kadın yararına karar kesinleşinceye kadar aylık 300 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş, bu karara karşı davacı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine görevli Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararı davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir. Davalı kadın tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmadığına göre ilk derece mahkemesince verilen hüküm davalı kadın yönünden kesinleşmiş olup, davalı kadının bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalı kadının temyiz dilekçesinin REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2020 (Prş.)