Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2020/12134 · K. 2023/7051

8. Ceza Dairesi         2020/12134 E.  ,  2023/7051 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/90 E., 2016/140 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.03.2016 tarihli kararı ile sanık kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısı'nın temyiz istemi; suçun sübutuna, sanığın mahkumiyeti yerine beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İncelemeye konu olay; sanığın, 12 yaşındaki mağdure ...'in okuduğu okulda tekvando kursuna hoca olarak girdiği, olay günü okul çıkışı mağdureyi evine götüreceğini söyleyerek aracına alması, farklı bir yoldan giderek aracını park edip mağdureyi öpmeye çalışması, mağdurenin araçtan inerek evine gitmesi, iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Tüm dosya kapsamına göre; 12 yaşındaki mağdure ...'in 7.sınıf öğrencisi olduğu, sanığın da aynı okulda Halk Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı olarak tekvando kursunun derslerine girdiği, mağdurenin ailesinin maddi durumu iyi olmadığından kurs kıyafeti alamadığı için bir müddet kursa katılamadığı, sanığın mağdureye kıyafet alarak tekrar kursa katılmasını sağladığı, olay günü okul çıkışında mağdure ve tanık İ.A.'ya kendilerini aracıyla eve götürmeyi teklif ettiği, mağdurenin ilk etapta araca binmek istememesine rağmen sanığın ısrar etmesi ve tanığın da araca binmesi üzerine mağdurenin de araca bindiği, sanığın önce tanığı evine bıraktığı ve mağdurenin evinin yolundan farklı bir güzergaha doğru ilerlediği, bu durumu fark eden mağdurenin, annesinin hasta olduğunu ve eve gitmek istediğini söylediği, sanığın "beş dakika işimiz var, sonra seni eve bırakacağım" diyerek aracı mağdurenin bilmediği bir yere park ettiği ve "kıyafet parasının karşılığını istiyorum" diyerek mağdurenin dudağından öpmeye çalıştığı, mağdurenin geri çekilip araç kapısını açarak tek başına yaya halde evine gittiği, anlaşılmakla; mağdurenin anlatımını doğrulayan tanık İ.A. beyanı ve ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu Raporu ile sanığın suçtan kurtulmaya yönelik inkara dayalı savunması karşısında, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrası (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen cebir ve hile ile, çocuğa karşı, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyeti yerine, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.03.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde karar verildi.