Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2020/12193 · K. 2021/11451

2. Ceza Dairesi         2020/12193 E.  ,  2021/11451 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Dosya kapsamına göre, müştekinin müdür yardımcılığını yaptığı Cengiz Topel İlköğretim Okulunda bulunan müdür yardımcısı odasından müştekiye ait cep telefonunun çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; eylemin gerçekleştiği yerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olmadığı ve buna göre iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından mahkemenin değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşmadığından bahisle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; a) Sanığın, müştekinin müdür yardımcılığını yaptığı okulda bulunan müştekinin odasından müştekiye ait cep telefonunu çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a ve 142/2-h maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu, TCK’nın 44. maddesi gereğince sanığın yaptırımı daha fazla olan TCK’nın 142/2-h maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini, b) Kolluk görevlilerince, güvenlik kamera kayıtlarının izlenmesi neticesinde tespit edilen sanığın bulunduğu yerin belirlenmesi üzerine kendisine ulaşılan sanıkla yapılan şifai görüşmede atılı suçu ikrar ederek henüz herhangi bir arama kararı alınmadan suça konu cep telefonunu sim kartı ile birlikte kendi rızası ile görevlilere teslim eden ve bu suretle suça konu cep telefonunun müştekiye iadesini sağlayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden rızaya dayalı teslim olmadığından bahisle etkin pişmanlık hükmü uygulanmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.