Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/12282 · K. 2024/248

12. Ceza Dairesi         2020/12282 E.  ,  2024/248 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/274 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, beraat kararı verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.12.2020 tarihli ve 2016/292874 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; 1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2.Sanıkların cezalandırılması gerektiğine, 3.Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, 4.Diğer temyiz sebeplerine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. Yerel Mahkemenin Kabulü 1. "Sanıkların, sanık ...'in kullandığı 35 ELR 98 plaka sayılı ... ile trafikte seyir halinde oldukları bir sırada, duyulan kuşku üzerine zabıta ekipleri tarafından durduruldukları, ... içinde bulunan kazma, kürek, eldiven ve çekiç gibi malzemelerin, sanıkların bir tarihi eser için ve SİT alanı içinde kazı yapacakları yönünde bir izlenim bıraktıkları, kamu davasının da bu izlenim nedeni ile açıldığı, fakat sanıkların amaçlarının böyle olduğu yönünde bir tahmin yapılsa bile sanıkların bu eylemi gerçekleştirdiklerine dair ne bir eylem içinde oldukları ne de bu yönde her hangi bir delil, iz ve emare bulunduğu anlaşıldığından "Türk Milleti Adına" aşağıdaki şekilde beraatlerine karar verilmiştir." denilmektedir. 2. Sanık ... savunmasında; "35 ELR 98 plakalı ... bana aittir, hep birlikte diğer sanık arkadaşlarımla birlikte Seyitgazi'nin Fethiye köyünden arkadaşımız sanık ...'un evinden malzemeleri almış Eskişehir'e doğru dönüyorduk ki jandarma aracımızı durdurdu ve bizden kuşkulandıklarını söylediler, biz izinsiz kazı yapmadık, yapmaya da çalımadık, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, suçsuzum, beraatime karar verilsin, eğer Mahkeme benim hakkımda beraat yerine mahkumiyet hükmü verirse, hakkımda CMK'nın 231 inci maddesinin uygulanmasını kabul ederim." demiştir. 3. Sanık ... savunmasında; "Olay diğer sanık ...'in anlattığı şekilde cereyan etti, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, suçsuzum, beraatime karar verilsin, eğer Mahkeme benim hakkımda beraat yerine mahkumiyet hükmü verirse, hakkımda CMK'nın 231 inci maddesinin uygulanmasını kabul ederim." demiştir. 4. Sanık ... savunmasında; "Olay diğer sanık ...'in anlattığı şekilde cereyan etti, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, suçsuzum, beraatime karar verilsin, eğer Mahkeme benim hakkımda beraat yerine mahkumiyet hükmü verirse, hakkımda CMK'nın 231 inci maddesinin uygulanmasını kabul ederim." demiştir. 5. Sanık ... savunmasında; "Olay diğer sanık ...'in anlattığı şekilde cereyan etti, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, suçsuzum, beraatime karar verilsin, eğer Mahkeme benim hakkımda beraat yerine mahkumiyet hükmü verirse, hakkımda CMK'nın 231 inci maddesinin uygulanmasını kabul ederim." demiştir. 6. Sanık ... savunmasında; "Olay diğer sanık ...'in anlattığı şekilde cereyan etti, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, suçsuzum, beraatime karar verilsin, eğer Mahkeme benim hakkımda beraat yerine mahkumiyet hükmü verirse, hakkımda CMK'nın 231 inci maddesinin uygulanmasını kabul ederim." demiştir. IV. GEREKÇE 1. 08.11.2015 günü saat 18:15 sıralarında Güllüören mevkiinde kaçak kazı yapıldığı ihbarı üzerine kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, saat 20:30 sıralarında bahse konu mevkide ormanlık yol üzerinde bir aracın seyir halinde olduğunun görüldüğü ve aracın durdurulduğu, sanıkların araçta oldukları, şüpheli hal ve hareketleri olduğunun gözlemlenlendiği, araca dışardan bakıldığında arka kolukta levye olduğunun görüldüğü, sürücü rızası ile bagajın açıldığı ve kürek, çapa, kazma, eldiven, murç ve çekiç olduğunun, bu malzemelerin uç kısımlarında toprak olduğunun görüldüğü hususlarının tutanak altına alındığı, 08.11.2015 tarihinde kolluk ekiplerince kazı çukuru bulunduğuna dair bir tespit yapılmadığı, 24.12.2015 tarihinde kolluk ekiplerince, 08.11.2015 tarihli olayda kazı olup olmadığının tespiti için yeniden olay yerine gidildiği ve herhangi kazı yapılan bir alan tespit edilemediğinin tutanak altına alındığı, sanıkların aşamalardaki beyanlarında üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri, kazı yapmadıklarını belirttikleri, herhangi bir kazı çukurunun da tespit edilemediği anlaşılan dosya kapsamında, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair, savunmalarının aksine, şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin delil mevcut olmadığı anlaşıldığından, mahkemece sanıkların beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Mahkemece sanıkların beraatine dair hüküm tesisi sırasında, ilgili yasa maddesinin gösterilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, kararda (2) nolu bentte belirtilen husus dışında hukuka aykırılık görülmemiş olup, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) nolu bentte açıklanan nedenle Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/274 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafı çıkartılarak yerine "Sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine," ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2024 tarihinde karar verildi.