Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2020/12553 · K. 2023/3256

8. Ceza Dairesi         2020/12553 E.  ,  2023/3256 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Eleşkirt Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, taşınmazı satın aldığı şekilde kullandığına, tecavüz etmediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın katılana ait 1019 numaralı parsele komşu kendi arazisini kullanırken ekip biçmek sureti ile katılanın arazisine tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Soruşturma aşmasında ve mahkemece yapılan keşif sonrası alınan raporlarda, sanığın katılana ait 1019 numaralı parsele toplam 263 metrekare tecavüzün olduğu ve keşif esnasında tecavüzün devam ettiği belirtilmiştir. 3. Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır. IV. GEREKÇE Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın elektrik hırsızlığına ilişkin olması ve 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un (6352 sayılı Kanun) 85 inci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılarak yeniden düzenlenmesi karşısında; uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp sonucuna göre tekerrüre esas alınıp alınmayacağının ve tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi hususunun, infaz aşamasında gözetilmesi ve suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 02.02.2015 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 1. Sanığın taşınmazı satın aldığı şekilde kullandığına, tecavüz etmediğine ilişkin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükümde, iddianame anlatımı, sanık savunması, katılan beyanı, keşif, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ekip biçmek sureti ile katılana ait 1019 numaralı parsele tecavüz ettiği ve keşif esnasında tecavüzün devam ettiği anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2023 tarihinde karar verildi.