Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2020/12691 · K. 2023/6588

8. Ceza Dairesi         2020/12691 E.  ,  2023/6588 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2012/462 Esas, 2015/447 Karar SUÇ : Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2012 tarihli iddianamesiyle sanığın tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli kararıyla sanığın 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 4 eşit taksitte tahsiline, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi bir sebebe dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın kendi işyerinin de bulunduğu işhanı tuvaletine patlayıcı madde bırakmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen (temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının, alt sınırın üstünde belirlenerek hükümde çelişkiye neden olunması) nın dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temel cezanın tayin edildiği hükmün 1. fıkrasında yer alan "60 gün adli para cezası" ibaresinin "5 gün adli para cezası" olarak; hükmün 2. fıkrasında yer alan "50 gün adli para cezası" ibaresinin "4 gün adli para cezası" ve gün para cezasının adli para cezasına çevrildiği 8. fıkrasındaki "1000 TL adli para cezası" ibaresinin "80,00 TL adli para cezası" olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.