Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/1298 · K. 2021/3665
12. Ceza Dairesi 2020/1298 E. , 2021/3665 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6, 63/1. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık sürücünün idaresindeki aracı sürerken farlarının yolu göreceği şekilde aydınlatma imkanı sağlamadığını, görüşüne engel olduğunu, trafiğin yoğun şekilde akış gösterdiğini bildiği yolda tamamen buhar yapan ön camının sadece sürücü kısmının bulunduğu taraftan bir miktarını eliyle silerek, diğer tarafları buğulu şekilde ve aracın camlarının renkli olması nedeniyle araç içerisinden dışarıyı göremez konumda minibüs ile meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu iki yönlü caddede sağ şeritte seyir halindeyken gidiş istikametine göre yolun sağ tarafında banket dışında yürümekte olan mağdura çarparak tamamen kusurlu olarak ölümüne neden olduğu olayda, Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak; TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken “takdiren alt sınırdan takdir ile” denildikten sonra sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınması suretiyle karışıklık oluşturulması; Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün dördüncü paragrafında yer alan “1 yıl süre ile sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine “3 ay süre ile geri alınmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 19.04.2021 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.