Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2020/1305 · K. 2020/2721

3. Hukuk Dairesi         2020/1305 E.  ,  2020/2721 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurum tarafından 2009 protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca “eczanenin kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi’’ ve 2012 protokolünün 5.3.5. maddesi uyarınca ‘yine hastalara teslim edilmesi gereken ilaçların 60 günden fazla bir süre eczanede bekletilmesi’ hakkında uygulanan 29.517,58 TL cezai şart nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile bu işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı; davacıya ait ... Eczanesi ile ilgili müfettişleri aracılığıyla düzenlenen denetim raporunda, ilaçların hasta ve yakınlarına değil 3. şahıslara teslim edilmesi ve yine hasta yakınlarına teslim edilmesi gereken ilaçların 60 günden fazla bir süre eczanede bekletilmesi fiillerinin tespit edilmesi üzerine eczane ile kurum arasında yapılan sözleşmeye dayanarak cezai şart uygulandığını, haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece; davaya konu reçetedeki imzaların bir kısmının hastalara ait değil ise de söz konusu ilaçları hastaların kullandığı anlaşılmış olması karşısında, davanın kabulü ile; ..., ... Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü, Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 26/08/2013 tarih ve 83770546/2/3120802/13964279 sayılı uyarı ve para cezasına ilişkin işlemin iptaline, bu işlemlerden dolayı davalı kurumca tahakkuk ettirileceği bildirilen 29.517,58 TL. ve edimlerden ötürü davacının borçlu olmadığının tespitine dair verilen karar Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 16/01/2018 tarihli 2015/30685 Esas, 2018/131 Karar sayılı kararıyla; mahkemece 2009 yılı Eczane Protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca eczaneye kesilen cezai şart değerlendirilmiş, 2012 Protokolünün 5.3.5 maddesi uyarınca da ceza kesildiği gözetilmemiştir. O halde mahkemece, tarafların tüm delilleri incelenerek, 2012 ve sonraki protokollerinin ilgili maddeleri de değerlendirilmek suretiyle ve gerektiğinde konusunda uzman bilirkişilerden Yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Bozma sonrasında yapılan yargılama neticesinde mahkemece davanın kısmen kabulü ile; davacının davalıya 25.522,18 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, Harçlar Yasası gereğince davanın kabul ve red oranına göre hesaplanan 1.743,40 TL karar ilam harcı alınmasına, peşin alınan 504,10 TL'den peşin harcının mahsubu ile bakiye 1.239,30 TL'nin ilam harcının davalı kurumdan alınarak hazineye irad kaydına karar verilmiş, söz konusu karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davalı aleyhine hükmedilen karar ve ilam harcına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Davalı SGK Başkanlığı'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olması nedeniyle kendisinden karar ve ilam harcı alınmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün, HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazının kabulü ile; hükmün 2. fıkrasında yer alan "Harçlar Yasası gereğince davanın kabul ve red oranına göre hesaplanan 1.743,40 TL karar ilam harcı alınmasına, peşin alınan 504,10 TL'den peşin harcının mahsubu ile bakiye 1.239,30 TL'nin ilam harcının davalı kurumdan alınarak hazineye irad kaydına,” ifadelerinin çıkartılarak yerine, "Davalı, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olduğundan davalıya harç yükletilmesine yer olmadığına, davacının yatırdığı tüm harçların karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine," ifadesinin yazılması sureti ile hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde davalı yönünden karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.