Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2020/1331 · K. 2020/4878

11. Hukuk Dairesi         2020/1331 E.  ,  2020/4878 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27.04.2016 tarih ve 2015/314-2016/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili; müvekkilinin İSTANBUL KÜLTÜR ÜNİVERSİTESİ, İSTANBUL KÜLTÜR ÜNİVERSİTESİ, İSTANBUL KÜLTÜR ÜNİVERSİTESİ GÜNCESİ, KİTAP KÜLTÜRDÜR, KÜLTÜR CATS, KÜLTÜR HİZMETLERİ YAŞADIKÇA EĞİTİM, KÜLTÜR ÜNİVERSİTESİ, KÜLTÜR ÜNİVERSİTESİ, OKUL KÜLTÜRDÜR, TC İSTANBUL KÜLTÜR ÜNİVERSİTESİ İKÜ YAYINEVİ+ŞEKİL, ÜNİVERSİTE KÜLTÜRDÜR, GENÇ KÜLTÜR, İKEK İSTANBUL KÜLTÜR EĞİTİM KURUMLARI, İSTANBUL KÜLTÜR UNIVERSITY IKUPRESS, İKÜ STACTS, GENÇ KÜLTÜR ibareli, 43.sınıf hizmetleri de içeren 2006/27297, 2011/86005, 2006/26836, 2011/42118, 2011/84956, 2010/53981, 2009/45080, 2006/26798, 2011/85992, 2011/42113, 2008/29319, 2011/42106, 2013/36867, 2008/4472, 2008/29317, 2011/79720, 2012/36867 sayılı tanınmış markaların sahibi olduğunu, anılan markaların uzun süredir kullanıldığını, davalının müvekkili markalarıyla iltibas yaratan 2013/91837 numaralı, "kültür kahve&kitap" ibareli, 43. sınıftaki "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerini" içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun ilânı üzerine iltibas ve tanınmışlık vakıasına dayalı olarak başvurunun reddi talepli itirazlarının önce markalar dairesi ve nihaî olarak da YİDK tarafından 2015/M-5326 sayılı kararla reddedildiğini, anılan kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, kurum kararının iptaline ve davalı adına tescil olunan markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... savunma yapmamıştır. Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, "kültür kahve&kitap" ibare ve biçimli başvuru markasıyla davacının markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, davacı ve davalı markalarında KÜLTÜR ibarelerinin başka bazı sözcük ve şekillerle birlikte bambaşka anlam ve mesaj verecek biçimde düzenlediği, KÜLTÜR ibaresinin ayırt edici gücü nazara alındığında ortalama tüketicilerin bu markaları ilişkilendirmeyeceği, zira markalar ve başvurudaki kültür ibaresinin sunulan 41 ve 43.sınıf ürün ve hizmetler için içeriğe yönelik bilgilendirme işlevi gördüğü, bu haliyle anılan ibarelerin herkesin kullanımına açık bulunduğu, ayırt ediciliği zayıf bulunduğundan bu ibarelerin münferiden değil, ancak başka bazı sözcük ve şekillerle birlikte tescil edildiği, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu ürün ve hizmetler için ayırdığı satın alım süresi içinde, "kültür kahve&kitap" ibare ve biçimli işareti gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden bunun davacı markalarından farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, davacı markalarını taşıyan 43. sınıf ürün ve hizmetleri satın almak veya yararlanmak isterken "kültür kahve&kitap" ibare ve biçimli başvuru konusu işareti taşıyan ürünleri satın alma yahut hizmetlerden yararlanma biçiminde bir yanılgıya düşmeyeceği, 43.sınıf ürün ve hizmetler yönünden aksinin kabulünün hayatın olağan akışına ve normal hayat tecrübelerine de aykırı olacağı; esasen gerçekçi bir yaklaşım da olmayacağı; bu iki işareti karıştıracak olan kişilerin ortalama tüketici olarak nazara alınmasının olanaksız olduğu; başvuru konusu işaret ile davacı markaları arasında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun bulunmadığı; çünkü sadece KÜLTÜR ibaresinin bunu sağlayamayacağı, gerek bütünsel ve gerekse içerisinde bulunan unsurlar itibariyle başvuru konusu işaretin davacı markalarını sunan işletmeyle idarî ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme tarafından piyasaya sunulduğu biçimde bir algılama oluşturmasının mümkün olmadığı; sunulan delillerden davacının KÜLTÜR ibareli tüm markalarının değil, sadece İSTANBUL KÜLTÜR ÜNİVERSİTESİ ve KÜLTÜR ÜNİVERSİTESİ markalarının tanınmış olduğu, tanınmışlığın da eğitim ve öğretim hizmeti bakımından olduğu, ayrıca bu markaların tanınmışlığının da sadece kültür ibaresi itibariyle değil, KÜLTÜR ÜNİVERSİTESİ olarak mevcut bulunduğu, KÜLTÜR ÜNİVERSİTESİ, İSTANBUL KÜLTÜR ÜNİVERSİTESİ ibareli markaların bir an için tanınmış olmasının da varılan bu sonucu değiştirmeyeceği, zira tanınmış da olsa bu zayıflığı bünyesinde barındırmaya devam edeceği, tescilli bir marka ile iltibas yaratmayan işaretin marka tescil başvurusunda bulunmanın kötüniyetli bir yaklaşım olarak değerlendirilemeyeceği, aynı biçimde davalının sadece marka tescil başvurusunda bulunmasının da davalıyı kötüniyetli saymaya yeterli olmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.