Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2020/13536 · K. 2023/7270

8. Ceza Dairesi         2020/13536 E.  ,  2023/7270 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/60 E., 2016/54 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sulakyurt Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.10.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2.Sulakyurt Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluştuğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanığın olay günü katılanın ikametinin kapısını dışardan kilitleyerek katılanın hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında katılanın ikamette olduğu sırada evinin kapısını dışardan kilitlediği iddiasıyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda evin zemin katta olduğu, evin arka kısmında pencere bulunduğu ve katılanın buradan dışarı çıkma imkanı olduğu gerekçesiyle unsurları oluşmayan suç yönünden sanığın beraatine karar verilmiştir. Katılan duruşmada alınan beyanında, evin arkadan zemin önden iki katlı olduğunu, arka taraftan dışarı açılan cam olduğunu, buradan çıkmasının mümkün olduğunu ancak yaralı olduğu için çıkamadığını beyan etmiş; sanık aşamalarda alınan savunmalarında, katılanın kendisini ölümle tehdit ederek eve doğru gittiğini, evden silah getirmesinden korktuğu için yanında getirdiği anahtar ile evin dış kapısını kilitlediğini beyan etmiştir. Dava dosyası içerisinde bulunan 19.10.2015 tarihli jandarma tutanağına göre, ihbar üzerine olay yerine gelindiği, mağdurun pencereden seslenerek kapının kilitli olduğunu söylediği, bu esnada sanığın telaşlı şekilde gelip tartışma sonrasında korkuya kapılıp mağduru içeri kilitlediğini beyanla anahtarı jandarma görevlilerine teslim ettiği, muhtar yardımı ile kapının açıldığı, başından yaralı olan mağdurun hastaneye sevk edildiği hususları tutanak altına alınmıştır. 08.09.2015 tarihli adli muayene raporunda, mağdurun vücudunun değişik yerlerinde yaralanmalar olduğu, bu yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu belirlenmiştir. Tüm dava dosyası içeriği, katılanın anlatımları, sanığın ikrar içeren savunması, 19.10.2015 tarihli tutanak içeriğine göre; sanığın katılana ait ikametin kapısını dışarıdan asma kilit ile kilitlemek suretiyle katılanın hürriyetini kısıtladığı, katılanın yaralı olması nedeniyle evin arka penceresinden dışarı çıkma imkanının olmadığı ve jandarma görevlileri tarafından kurtarılarak serbest kaldığı olayda, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu unsurlarının oluştuğu ve sanığın sevk maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sulakyurt Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2015 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2023 tarihinde karar verildi.