Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2020/1356 · K. 2020/4064

14. Ceza Dairesi         2020/1356 E.  ,  2020/4064 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, cinsel taciz, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.03.2018 gün ve 2017/29 Esas, 2018/22 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler açısından ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak bu suçlardan mahkumiyetine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE, Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Mağdurenin aşamalardaki beyanları ile tüm dosya içeriğine göre sanığın, mağdureye yönelik cinsel istismar eylemlerini cebir ve tehditle işleyip hükmün gerekçe kısmında da suçun bu şekilde işlendiği kabul edildiği halde, müsnet suçtan belirlenen temel cezada TCK'nın 103/4. maddesi ile artırım yapılıp son eylemin 2016 yılında gerçekleşmesi nedeniyle bu tarihte yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 103/1-1.cümle, 103/4, 43/1. maddeleri gereğince hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, Kanuna aykırı, sanık müdafisi ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3 . Ceza Dairesinin 12.07.2019 gün ve 2018/2801 Esas, 2019/2015 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.