Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2020/1421 · K. 2020/5777

15. Ceza Dairesi         2020/1421 E.  ,  2020/5777 K. "İçtihat Metni" Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının aracı olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f, 158/1-son, 62/1 ve 52/1-2. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis ve 200.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/01/2018 tarihli ve... sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/02/2020 gün ve...sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/02/2020 gün ve 2020/26868 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f maddesinde yer alan, "Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle," ve aynı maddenin 1. fıkrası son cümlesinde yer alan "İşlenmesi halinde, üç yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur. (Ek cümle: 29/6/2005 –5377/19 md.; Değişik: 3/4/2013-6456/40 md.) Ancak, (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hâllerde hapis cezasının alt sınırı dört yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." şeklindeki düzenlemelere göre, anılan suça ilişkin kanun maddesinde hükmedilebilecek adlî para cezasının üst sınırının beşbin güne kadar adlî para cezası olarak belirlenmesi, ardından arttırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılıp çıkan miktar için suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken, doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasına yönelik temel cezanın 12000 gün adlî para cezası olarak belirlenmesini müteakip indirimin bu miktar üzerinden hesaplanması suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir. 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, mahkeme tarafından ise hem hapis cezasında hemde para cezasında ayrı ayrı gerekçe gösterilip alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle uygulama yapıldığı, 158. maddesinin son paragrafında (e), (f) (j) ve (k) bentlerinin ayrık tutularak haksız menfaat miktarı ne kadar ise onun iki katından az olmadan anlatılan şekilde tespit yapılması gerektiğinin düzenlendiği nazara alındığında, mahkemenin uygulaması kanuna uygun olduğundan; ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/01/2018 tarihli ve... sayılı kararının aleyhine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen bozma isteminin REDDİNE, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.