Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2020/14227 · K. 2023/6378
8. Ceza Dairesi 2020/14227 E. , 2023/6378 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/68 E., 2016/282 K. SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2013 tarihli iddianamesiyle, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Mahkemenin 18.05.2016 tarihli kararı ile, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, müvekkilinin de ikrar ettiği üzere mağduru sadece dövdüğüne hürriyetini kısıtlamadığına, atılı suç yönünden delil bulunmadığına ilişkindir. 2. Sanık ...'ın temyiz istemi, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, hakkındaki hükmün gerekçesiz olduğuna, aracı kiralayan ... ile işçi işveren ilişkisi dışında başka bir ilişki olmadığına, mağdurun dövülmesi olayı ile ilgisi bulunmağına yöneliktir.