Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2020/15162 · K. 2020/7781

2. Ceza Dairesi         2020/15162 E.  ,  2020/7781 K. "İçtihat Metni" Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/07/2019 tarihli ve 2018/952 esas, 2019/625 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/03/2020 gün ve 94660652-105-54-19724-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/03/2020 gün ve 2020/38744 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine esas nitelikli hırsızlık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesi gereğince 4 yıl hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun’un 143/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapılırken hesap hatası yapılarak 5 yıl hapis cezası yerine 6 yıl hapis cezasına hükmedilmesini takiben, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine, 5 yıl hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Hukuka aykırılıkların ciddi boyutlara ulaşması halinde başvurulabilecek olağanüstü bir yasa yolu olan kanun yararına bozma, kesin hükmün otoritesinin korunması gereği temyiz incelemesi nedenlerine göre dar kapsamlı olduğundan; hukuka aykırılığın, kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebilmesi, sanığın hukuki durumunu etkilemesi ya da değiştirmesine bağlıdır. Dosya kapsamına göre, her ne kadar sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, gece vakti nedeniyle arttırım yapılırken 1/4 oranında arttırım yapıldığı belirtilmişse de; 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunduğu haline uygun olarak yarı oranında arttırım yapıldığı, ayrıca hükmün gerekçesinde de TCK'nın 143. maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapıldığının belirtildiği; böylece arttırım oranı olarak sehven 1/4 oranının yazıldığı ve bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla, yazım hataları kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilemeyeceğinden, kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 06/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.