Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2020/15508 · K. 2020/5914

2. Ceza Dairesi         2020/15508 E.  ,  2020/5914 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıklar hakkında ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen istinaf isteminin reddine ilişkin karar hakkında sanıklar müdafiilerinin itiraz istemleri ile ilgili itiraz merciince karar verildiği, sanık ... müdafiinin ise mala zarar verme suçundan kurulan hükmü temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede; 1- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiilerinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, suç gece vakti işlenmemesine rağmen, mahkemece haksız artırım yapılarak ceza tayin edildiğine, yerel mahkemece eksik inceleme ve araştırma neticesinde hüküm kurulduğu halde istinaf mahkemesince haksız olarak istinaf talebinin esastan reddedildiğine, müvekkilinin lehine olan durumlar ve kanun hükümlerinin uygulanmadığına, müşteki ...’a yönelik hareketin TCK’nın 141/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, aynı suçtan dolayı ayrı ayrı iki ceza verilmesinin yasaya aykırı olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, sanığın ailesinin belirttiği kadarıyla müvekkilin %50 engelli olduğu ve sinir hastası olduğu, askerlik görevini yaptığı sırada aldığı rapor ile askerliğe el verişli olmadığına, müşteki ...’a yönelik eylemde suç konusu eşyanın muhafaza amaçlı olarak bırakılmış olması söz konusu olmadığından müvekkil açısından bahsi geçen suçun oluşmadığına, tutuklama tedbirinin ağır olduğuna, müvekkilin hastalığını ve zeka geriliğini bilen diğer sanıkların müvekkili suçta araç olarak kullandığına, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hüküm kurulurken suç zamanının gece vakti olarak kabul edilerek sırasıyla TCK'nın 143. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, sanığın müşteki ...’a yönelik eyleminin TCK’nın 141/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, lehe olan hükümler uygulanmadan karar verildiğine, aynı suçtan dolayı ayrı ayrı iki ceza verilmesinin yasaya aykırı olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleşmediğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafiilerinin ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 16.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.