Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2020/1583 · K. 2021/916

3. Hukuk Dairesi         2020/1583 E.  ,  2021/916 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ANKARA 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen cezai şart ve uyarı verilmesi işlemlerinin iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, davalı kurumun 11.08.2015 tarihli yazısı ile muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girip sildiği gerekçesiyle ... Eczane Protokolünün 5.3.15. maddesi uyarınca hakkında 51.842,96 TL cezai şartın tahsiline ve uyarı cezası verilmesine karar verildiğini, haksız yere uygulanan cezai şart ve uyarı işleminin iptalini istemiştir. Davalı; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir. İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile; ... Eczane Protokolünün 5.3.15 mad. gereğince 11.020,46 TL cezai şart ve uyarı işleminin yerinde olmadığının tespitine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince; davacının tüm, davalının sair istinaf taleplerinin reddine, davalının uyarı işlemine yönelik istinaf talebinin kabulüne, Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 19/07/2017 tarihli 2015/457 Esas, 2017/294 Karar sayılı kararının "Hüküm"başlıklı bölümünün 1 nolu bendinde bulunan "...ve uyarı..." sözlerinin karar metninden çıkartılmasına, mahkeme kararının diğer kısımlarının aynen muhafazasına karar verilmiş; karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Duruşma yapmadan verilecek kararlar” başlıklı 353 üncü maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinin (2) nolu alt bendi; “Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, (...) duruşma yapılmadan karar verilir”; Aynı kanunun 359 uncu maddesinin (2) nolu fıkrası ise; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmünü içermektedir. Açıklanan bu kanun hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince kanunun olaya uygulanmasında hata edilmesi ve bu hatanın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde, ilk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak, yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmektedir. Somut olayda; bölge adliye mahkemesince, davalı tarafın istinaf başvurusunun kabul edilmesi nedeniyle, ilk derece mahkemesi kararı tamamen kaldırılarak, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde; sadece ilk derece mahkemesince verilen kararın 1. nolu bendinde bulunan "...ve uyarı..." sözlerinin karar metninden çıkartılması suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesi, ilk derece mahkemesi kararın diğer kısımlarının ise aynen muhafaza edilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. 2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, HMK'nın 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 04/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.