Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2020/1585 · K. 2021/917

3. Hukuk Dairesi         2020/1585 E.  ,  2021/917 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ İLK DERECE MAHKEMESİ : ANKARA 26. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen cezai şartın tahsili ve uyarı verilmesi işlemlerinin iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurularının reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, davalı kurumun 23.11.2015 tarihli yazısı ile muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girip sildiği gerekçesiyle 2012 Eczane Protokolünün 5.3.15. maddesi uyarınca hakkında 49.060,00 TL cezai şartın tahsiline ve uyarı cezası verilmesine karar verildiğini, haksız yere uygulanan cezai şart ve uyarı işleminin iptalini talep etmiştir. Davalı; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir. İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulüne, davalı SGK'nın 23.11.2015 tarih 40815654/12001-18348460/5901972 sayılı yazıları ile 2012 yılı protokolünün 5.3.15 maddesi gereği 49.060,00 TL cezai şart ve bir kez yazılı uyarı işleminin kısmen iptali ile cezai şartın 43.045,00 TL olarak tespitine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre tarafların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Davalı aleyhine yargılama gideri olarak hükmedilen harca yönelik temyiz incelemesinde; Davalı SGK Başkanlığı'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olması nedeniyle kendisinden karar ve ilam harcı alınamayacağı gibi davacı tarafından karşılanan 865,53 TL harç giderinin de davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA ve ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının dördüncü bendinde yer alan "Davacı tarafından peşin olarak yatırılan 27,70 TL başvuru harcı ve 837,83 TL peşin harcının toplamı 865,53 TL harcın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine," cümlesinin çıkartılarak yerine "davacının yatırdığı tüm harçların karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine," cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine 04/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.