Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2020/1728 · K. 2021/2089

14. Ceza Dairesi         2020/1728 E.  ,  2021/2089 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.07.2018 gün ve 2017/313 Esas, 2018/329 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, 2015 yılında bir gün aynı binada ailesiyle birlikte oturup kuzeni olan dokuz yaşındaki mağdureyi yanına çağırarak sırtına krem sürdürmesinin ardından başka bir tarihte cinsel organına krem sürdürdüğü ve izleyen dönemde mağdureye cinsel organını göstererek çocuğun nasıl yapıldığına dair sorular sorup, intikalin gerçekleştiği 02.09.2017 tarihine kadar fiziksel temasta bulunmaksızın organ gösterip cinsel içerikli sorular sormaya devam ettiği anlaşıldığından, bu kapsamda 02.02.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanundan önce sanığın cilt hastalığı nedeniyle sırtına krem sürdürmesi eyleminin cinsel amaçla yapıldığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, bundan bir süre sonra cinsel organına krem sürdürme şeklinde sübuta eren eyleminden dolayı 6763 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.1. maddesi ile cezalandırılıp, bu tarihten sonra gerçekleşen cinsel organ göstererek sorular sorma eylemlerinin ise cinsel taciz kapsamında kalması nedeniyle hakkında zincirleme suça ilişkin aynı Kanunun 43/1. maddesinin tatbik edilemeyeceği gözetilmeden TCK’nın 103/1-c.3, 43/1. maddeleri ile hüküm kurulması karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken esastan reddedilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 12.09.2018 gün ve 2018/2617 Esas, 2018/1345 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.