Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2020/17615 · K. 2023/278

10. Ceza Dairesi         2020/17615 E.  ,  2023/278 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin bir ila yedinci fıkraları ile 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli 2014/70 Esas ve 2016/179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay erteli hapis cezasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın hukuka aykırı olduğuna, 2. Ele geçen esrar maddesinin kendisine ait olmadığına, 3. Üzerinde uyuşturucu madde ele geçirilmediğine, 4. Ele geçen maddenin kendisine ait olduğuna dair delil bulunmadığına, 5. Kullanmadığına, tedavi görüp iyileştiğine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Olay günü sanıklardan ...'ün kolluk görevlilerini görmesi üzerine ayağa kalkarak elindeki uyuşturucu maddeyi çalılıkların arasına attığı, bu şekilde emanete kayıtlı bulunan uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, sanıkların ele geçirilen uyuşturucu ve uyarıcı maddeyi kullanmak için bulundurdukları ve üzerlerine atılı suçları işledikleri, bu durumun sanıkların tevilli ikrarı, olay tutanağı ve adli tıp raporuyla da sabit olduğu gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; 02.10.2013 tarihli tutanak içeriğine göre, saat 17.15 sıralarında park içinde oturan iki şahsın görevlileri görmesi üzerine, incelenen dosya kapsamında hakkında mahkûmiyet kararı verilen ...'ün ayağa kalkarak elindeki renkli kağıdı çalılıklara fırlattığının görüldüğü, atılan kağıdın çalılıklardan çıkarılarak içine bakıldığında suça konu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, sanık ... ve ...'ün suçlamaları kabul etmemesi üzerine kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenilen tutanak mümzilerinin ...'ün attığını gördüklerini ancak, ...'in atmadığını beyan ettikleri anlaşılmakla; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, olayı müteakip kamu davası açılmadan önce uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan, alınan savunmalarında ele geçen madde ile ilgisi bulunmadığını söyleyerek suçlamaları kabul etmeyen sanığın, kovuşturma aşamasında alınan beyanında suç tarihinden önce kullandığını söylediği uyuşturucu maddelerin de ele geçmemesi nedeniyle niteliklerinin belirlenmesi mümkün olmadığından, ele geçen uyuşturucu madde ile ilgisi bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2014/70 Esas, 2016/179 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.01.2023 tarihinde karar verildi.