Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2020/17851 · K. 2023/245

8. Ceza Dairesi         2020/17851 E.  ,  2023/245 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gevaş Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesi uyarınca iftira suçundan dava açılmıştır. 2. Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli ve 2015/265 Esas, 2016/112 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesi uyarınca uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık, süre tutum dilekçesinde herhangi bir neden belirtmemiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın başka bir mahkumla kavga etmesi dolayısı ile Gevaş Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Başkanlığı kararı ile iradesi ve isteği dışında Gevaş Açık Ceza İnfaz Kurumundan başka bir kapalı cezaevine sevk edilmesinden duyduğu kişisel hırs nedeniyle cezaevi idaresi ve personeli hakkında adli ve idari soruşturma yapılmasını sağlamak amacıyla gerçeğe aykırı iddialarda bulunmak suretiyle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Sanığın, BİMER'e yazdığı 18.07.2014 tarihli, Adalet Bakanlığı Personel Dairesi Başkanlığı'na hitaben yazdığı 13.05.2014 tarihli dilekçe ile Gevaş Açık Ceza İnfaz Kurumu 1. Müdürü katılan ... hakkında; kuran eğitimi almak isteyen 30 kadar mahkumun dilekçeleri yırtılarak Erzurum'a sürüldükleri, kuran dersi ... 10 dan fazla mahkumun zorla sevk dilekçesi yazdırılıp, başka kuruma sürüldükleri, ziyaretçi kadınların mescitleri yıkılıp, ziyaretçi erkeklerin konteyner mescitlerinin kapatıldığı, kurum içindeki mescidin yıktırılıp mahkum koğuşuna çevrildiği, koğuşlarda namaz kılmanın yasaklanarak namaz tahtalarının kırdırılıp dışarıya atıldığı, koğuşlarda boş ranzalar varken mescitlerde mahkum yatırılıp koğuşa çevrildiği, gardiyanların ayakkabı ile mescide girerek sayım yaptıkları iddiası ile şikayetçi olmuştur. 3. Katılan hakkında başlatılan adli ve idari soruşturmalar ile; sanığın Malatya 1. Ağır Ceza Mahekemesinin 03.06.2010 tarih, 2010/127 Esas sayılı kararı ile kasten öldürme suçundan 9 yıl 4 ay 15 ... hapis cezası alarak, Malatya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlüyken Bakanlık emri ile Gevaş Açık Ceza İnfaz Kurumuna sevk edilerek, 18.05.2012 tarihinde teslim alındığı, 4. Sanık, oğlu ... ... ile birlikte Gevaş Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunurken 25.12.2013 tarihinde ... ..., ... ve ... ... isimli mahkumlar ile yemek yenecek masanın belirlenmesi nedeniyle karşılıklı küfürleşme ile tartıştıkları, araya diğer mahkumların girmesi ile olayın son bulduğu, vardiya başmemurunun haberdar olması ile olayın tutanağa bağlandığı, 5. Tanık olarak dinlenen hükümlülerin, şahısların üstünlük sağlayarak koğuşta söz sahibi olmaya çalıştıkları, korku, kaygı ve panik yaratacak tarzda söz ve davranışlarda bulundukları beyanları ile 5 hükümlü hakkında başlatılan disiplin soruşturması neticesi 07.01.2014 tarihinde, ... ve ... ... hakkında kınama, ..., ... ve oğlu ... ... hakkında 2 ay ziyaretçi kabulünden yoksun kılma cezası verildiği, 5275 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden, kınama dışında ceza alanların kapalıya iade edileceği hükmü gereği 08.01.2014 tarihli karar ile üçünün de kapalı ceza infaz kurumuna iadelerine karar verildiği, bu karar Van İnfaz Hakimliği'nin 20.01.2014 tarihli kararı ile onaylandığı, itiraz üzerine Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.02.2014 tarihli kararı ile itiraz red edilerek kararın kesinleştiği, 6. Beyanına başvurulan kurum personeli ve hükümlülerin sanığın iddialarının herhangi birini doğrular beyanı bulunmadığı gibi, kurum içi yazışma örnekleri ile iddiaların gerçeği yansıtmadığı anlaşılmıştır. 7. Katılan hakkında başlatılan, idari soruşturmada 11.09.2014 tarihli karar ile disiplin cezası verilmesine yer olmadığı, adli soruşturma neticesinde görevi kötüye kullanma suçundan 17.01.2015 tarihli karar ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, Van Sulh Ceza Hakimliği'nin 13.04.2015 tarihli itiraz reddi kararı ile bu kararın kesinleştiği görülmüştür. IV. GEREKÇE 1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. Bu itibarla; sanığın yukarıda açıklanan şekilde suçsuz olduğunu bildiği katılana görevinden dolayı duyduğu kızgınlıkla hukuka aykırı fiiller isnat ederek soruşturma başlatılmasına sebep olduğu ve iddialarının gerçeği yansıtmadığının anlaşılması karşısında, sanığa yüklenen eylemin iftira suçunu oluşturduğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış ve hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın herhangi bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 18.07.2014 yerine, 13.05.2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir. İşlemediğini bildiği halde, yetkili makamlara farklı tarihlerde verdiği şikayet dilekçesi ile aynı suçu ... mağdura karşı birden fazla işleyen sanığın cezasında, zincirleme suç hükümlerine göre 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince artırım yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarih ve 2015/265 Esas, 2016/112 Karar sayılı kararında sanık tarafından herhangi bir nedene dayanmayan temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.01.2023 tarihinde karar verildi.