Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2020/17867 · K. 2023/523

8. Ceza Dairesi         2020/17867 E.  ,  2023/523 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 325 ... maddesi uyarınca sanık hakkında iftira suçundan dava açılmıştır. 2. Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2016/26 Esas, 2016/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme yapıldığına, suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın suç kastının bulunduğuna ve benzerlerine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanık ..., 28.02.2011 tarihinde emniyet müracaat ederek, geçici olarak kullanması için kendisine verilen dükkanın icra kanalı ile katılan ...'e satılması ile görevliler tarafından aranarak dükkanı boşaltmasının istendiği, köyde olduğunu gelemeyeceğini söylediği, daha sonra işyerine gittiğinde herhangi bir malzeme olmadığı, tüm eşyaların kapı önünde olduğunu, daha önce dükkan içinde bulunan malzemelerin boşaltılmış olduğunu, yapılan işlemin rızası dışında olduğunu, yaptığı kontrolde 9801-9850 arası seri nolu fatura koçanının, tahmini 4 ton ... ile 4 ton kömürün olmadığını fark ettiğini, tahmini zararın 7000 TL olduğu, bu malzemeleri çalan kişi ya da kişileri görmediğini, ancak dükkanı icra kanalı ile ... tarafından dükkan kilidinin değiştirildiğini bildiğini, bu malzemeleri katılan ...'in çaldığından şüphe ettiğini, malzemelerini çalan ...'den şikayetçi olduğunu beyan etmiştir. 2. 28.02.2011 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında; işyeri hırsızlık olayı ile ilgili dükkan kapısının kilitli ve herhangi bir zorlama izi olmadığı, dükkan önündeki kaldırımda gelişi ... konulmuş eşyaların ... ... tespit edildiği, 3. 28.02.2011 tarihli haciz tutanağında, tahliye konusu taşınmazın boş vaziyette bulunduğu, dava konusu taşınmaz anahtarının katılan ...'de olduğu, katılan ... tarafından taşınmaz kapısının kırılarak içeriye girilmiş olduğunun tespit edildiği, 4. 28.02.2011 tarihli haciz tutanağında; tahliye konusu yeri işgal eden sanık ... ile yapılan görüşmede gelemeyeceğini söylemesi üzerine eşyaların ... ... tespit edildiği belirtilmiştir. 5. Sanık ... hakkında iftira suçundan şikayet hakkını iftira kastı taşıyarak kullandığına dair yeterli somut delil olmadığı gerekçesiyle 05.12.2011 tarih 2011/546 Esas sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. 6. Katılan ... hakkında 05.12.2011 tarihli iddianame ile mala zarar verme, nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından dava açılmış, Babaeski Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/529 Esas 07.06.2013 tarihli ilamı ile sanık ... hakkında mala zarar verme ve nitelikli hırsızlık suçlarından beraat, işyeri dokunulmazlığının ihal suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 11.11.2014 tarih ve 2014/30004 Esas 2014/26474 Karar sayılı ilamıyla hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden temyizin süreden reddine, işyeri dokunulmazlığının ihlali yönünden dosyanın itiraz mercine gönderilmesine karar verildiği, Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.12.2014 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak beraat kararı verildiği, Yargıtay 18.Ceza Dairesinin 16.05.2019 tarihli onama kararı ile kesinleştiği anlaşılmıştır. 7. Katılan ..., 28.04.2015 tarihli dilekçe ile sanığın aşamalarda verdiği farklı ifadeler ile iftira kastıyla hareket ederek hakkında ceza soruşturması ve kovuşturması açılmasına neden olduğu, yapılan yargılama neticesi beraat ettiği, sanığın iftira suçundan cezalandırılması istemi ile şikayetçi olmuştur. IV. GEREKÇE İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. Bu itibarla; sanığın eşyalarının bulunduğu işyerinden rızası olmadan eşyalarının atılması nedeniyle emniyete başvurarak şikayetçi olduğu, katılan hakkında Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/529 Esas, 07.06.2013 tarihli kararı ile mala zarar verme ve nitelikli hırsızlık suçlarından beraat, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve itiraz üzerine Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarihli kararı ile kaldırılarak işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlardan da beraatine karar verildiği olayda, eyleminin, suç işlemediğini bildiği kimselere suç isnadı biçiminde olmayıp, Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2016/26 Esas, 2016/291 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2023 tarihinde karar verildi.