Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2020/17876 · K. 2023/1239

8. Ceza Dairesi         2020/17876 E.  ,  2023/1239 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/45 E., 2016/382 K. SUÇ : İftira HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.01.2016 tarihli ve 2015/1562 Soruşturma, 2016/26 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli ve 2016/45 Esas, 2016/382 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; Sanığa atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın kendisi ile aynı işyerinde çalışan katılanın kendisine cinsel tacizde bulunduğu iddiası ile katılanın işten çıkartılmasına sebebiyet verdiği iddiasına ilişkindir. 2. Sanık aşamalarda, iddiasının doğru olduğunu, katılanın tacizde bulunduğu üçüncü kişi olduğunu, işten çıkartılması için hakkında üç kere olumsuz tutanak tutulması gerektiğini, işyerinden tazminat almak için bu şekilde iddialarda bulunduğunu ifade etmiştir. 3. Aynı işyerinde çalışan B.Y., sanığın cinsel taciz iddiasından 20 ... sonra katılanın işten çıkartıldığını, kendisinin olaydan haberdar olmadığını, ancak sanığın diğer otel çalışanlarına kendisini telefonla taciz ettiğine dair anlatımlarını duyduğunu; bir diğer işyeri çalışanı A.Ö.Y., sanığın kendisine önce katılan tarafından telefonla cinsel tacizde bulunduğunu anlattığını, sonra da departman müdürünün kendisine kış sezonunda da çalışması vaadiyle katılana bu şekilde bir iddiada bulunduğunu anlattığını; bir diğer çalışan S.K., sanığın terfi almak ve kış kadrosunda da çalışmak için kendisine vaatte bulunulması üzerine katılana yönelik böyle bir iddiada bulunduğunu söylediğini ifade etmiştir. IV. GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinde düzenlenen iftira suçunun oluşabilmesi için failin işlenmediğini bildiği halde hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunması gerekmektedir. Suça ilişkin ihbar ve şikayetin yapılacağı makamlar 5271 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinde gösterilmiştir. Buna göre suça ilişkin ihbar ve şikayet Cumhuriyet Başsavcılıklarına veya kolluk makamlarına yapılabilir. Valilik veya kaymakamlığa ya da mahkemeye yapılan ihbar veya şikayet, ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilir. Yurt dışında işlenip ülkede takibi gereken suçlar hakkında Türkiye'nin elçilik ve konsolosluklarına da ihbar veya şikâyette bulunulabilir. Yetkili makamlara yapılmayan ihbar veya şikayetler, iftira suçunu oluşturmayacaktır. Sanığın kendisine cinsel tacizde bulunduğu iddiası üzerine işten çıkartılmasına sebebiyet vermesine ilişkin şikayete konu olayda, sanığın iddiası ile ilgili yetkili makamlara başvuruda bulunmadığı, iddiası ile ilgili sadece çalıştığı işyerine dilekçe verdiği anlaşıldığından, atılı suçtan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli ve 2016/45 Esas, 2016/382 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde karar verildi.