Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2020/1846 · K. 2020/5339

17. Ceza Dairesi         2020/1846 E.  ,  2020/5339 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Katılanın kovuşturma aşamasındaki beyanında, suça sürüklenen çocuğun işyerine defalarca girdiğini belirtmesi müşteki vekilinin beyan ve 21.04.2015 tarihli dilekçesinde suça sürüklenen çocuğun işyerine kısa aralıklarla beş defa girdiğini ses sistemi, televizyon çaldığını ve müştekinin her defasında emniyete başvurduğunu belirtmesi karşısında; önceki tarihlerde meydana gelen eylemler ile temyize konu 13.05.2014 tarihinde meydana gelen olayın kısa süreli aralıklarla gerçekleşmesi ve aralarında hukuki bir kesintinin olmaması halinde suça sürüklenen çocuğun, aynı suç işleme icrası kapsamında katılana karşı farklı tarihlerde gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri uygulanacağından, katılan ve vekilinin beyanlarında geçen önceki olaylara ilişkin dosyaların akıbetinin araştırılıp mümkün olması halinde birleştirilmesi, birleştirmenin mümkün olmaması halinde denetim imkanının sağlanması yönünden onaylı örneğinin dosya içerisine konulması ile suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi, Kabul ve uygulamaya göre de; 2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.TCK 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise; müştekinin işyerinden 40 TL parayı çalan suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 15.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.