Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2020/18560 · K. 2021/19296
2. Ceza Dairesi 2020/18560 E. , 2021/19296 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Ceza Genel Kurulu’nun 2015/15-1070 Esas ve 2018/125 Karar sayılı kararında da kabul edildiği üzere, tartışma sırasında yaşanan sinirle katılana ait iş yerinde bulunan malzemelerin dağıtılmasından ibaret olan eylemde, olay yeri raporuna göre herhangi bir zarardan bahsedilmediği ve katılanın beyanlarından sadece dükkan içerisindeki malzemelerin dağıtılmış olduğu ifade edildiğinden, sanığın eyleminin mala zarar verme suçuna uyduğu, ancak suça konu malzemelerin zarar gördüğüne ilişkin bir delil bulunmaması sebebiyle elverişli hareketler ile başladığı suçun icrasını tamamlamakla birlikte neticeyi gerçekleştiremeyen sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 35.maddesi hükümlerinin uygulanmaması, Kabule göre; Hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 11/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.