Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2020/18993 · K. 2023/2993

10. Ceza Dairesi         2020/18993 E.  ,  2023/2993 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Beykoz (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 08.11.2013 tarihli ve 2013/484 Esas, 2014/357 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 21.11.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir. 3. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Beykoz 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2014/372 Esas, 2015/652 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suça konu maddenin sanığa ait olmadığına, maddenin ticari takside bulunduğuna, kesin inandırıcı delil bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesi gerekçesinin bulunmadığına, kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Suç tarihinde sanıklardan ...'ın sevk ve idaresindeki ve içinde diğer sanıkların da bulunduğu (34 ....) plakalı aracın durdurulduğu, araçta yapılan aramada şoför koltuğunun yanındaki koltuğun altında görünür vaziyette suça konu ve incelemeden arta kalan yeşil renkli bitki parçaları bulaşıklı ambalajı Adli Emanetin 2013/341 sırasında kayıtlı maddenin ele geçtiği, ekspertiz raporuna göre bu şekilde ele geçen net ağırlığı 0,01 gram gelen yeşil renkli bitki kırıntılarının uyuşturucu maddelerden THC (Tetrahidrocannabinol) maddesini ihtiva eden ve esrar elde edilmesinde kullanılan hint keneviri bitki kırıntıları olduğu ve bu maddeden ortalama % 50 oranında olmak üzere net 0,005 gram esrar elde edilebileceği, ele geçen maddenin miktarına göre sanıkların bu maddeyi kullanmak amacı ile bulundurdukları, her ne kadar sanıklar savunmalarında suçlamayı kabul etmemiş iseler de uyuşturucu maddenin ele geçiş şekli ve gözle görünür şekilde araç içerisinde bulunması hususu da dikkate alındığında uyuşturucu maddenin sanıklara ait olduğunun kabulünün gerektiği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 24.01.2013 tarihli tutanak içeriğine göre, saat 01.30 sıralarında ticari aracın seyir halindeyken durdurulduğu, sanık ...'ın aracın sol arka kısmında oturduğu, şoför ile birlikte içindeki dört şahsın araçtan indirildiği, kimlik tespitlerinin ardından aranmadıklarının anlaşıldığı, aracın dış kısmından içeriye bakıldığında şoför koltuğunun yanındaki koltuğun alt kısmında görünür vaziyette dökülmüş halde yeşil ot şeklinde suça konu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, sanık ve diğer şahısların ele geçen madde ile ilgilerinin olmadığını savunarak suçlamayı kabul etmedikleri anlaşılmakla; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, olayı müteakip kamu davası açılmadan önce uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan, alınan savunmalarında ele geçen madde ile ilgisi bulunmadığını söyleyerek suçlamaları kabul etmeyen sanığın, ele geçen uyuşturucu madde ile ilgisi bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Beykoz 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2014/372 Esas, 2015/652 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.