Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2020/1904 · K. 2020/6050
11. Ceza Dairesi 2020/1904 E. , 2020/6050 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ... ve müşteki vekili I-Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, sanıklar ... ve ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik müşteki vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde, 1-Müşteki ...‘na duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin 01.08.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen, kurum adına vekili veya temsilcisi duruşmalara katılmadığı gibi dilekçe ile de katılma talebinde bulunmadığından, katılan sıfatını kazanmadığı ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, müşteki vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, REDDİNE, 2-Sanık ...‘nin yokluğunda verilen ve 22/05/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, sanık ... tarafından 27/01/2020 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II- Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde; Sanığın yokluğunda verilen hükmün aynı zamanda MERNİS adresi de olan sorgusu esnasında bildirdiği adresine, öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliği usulsüz olup temyiz süresini başlatmayacağından, sanığın 17/08/2015 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlendiği iddia ve kabul edilen olayda, sanığın mükellef şirketi devir aldığını ancak sahte fatura düzenlemediğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; 1-Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, temin edilip dosya içine konulması, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını temyiz dışı sanık ...'a veya başka bir kişiye ait olduğunu söylemesi halinde; bu kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilmesi, ismi bildirilen kişinin çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturaların bu kişiye veya temyiz dışı sanık ...'a gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, 2-Bu kişinin ve temyiz dışı sanık ...'ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişilere ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, 3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da bu kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise; a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi, c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı ve temyiz dışı sanık ...'ı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, 4-Sanığın beyanında geçen Halil Kurt isimli şahsın araştırılıp CMK nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması, 5-Kabule göre de; a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, b)Düzenlenen faturaların 2011 yılı Şubat ayı Ba-Bs bildiriminden tespit edildiği bu nedenle en aleyhe kabul ile 28.02.2011 olması gereken suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 06.06.2012 şeklinde yanlış gösterilmesi yasaya aykırı; c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 20.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.