Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2020/1923 · K. 2021/3869

11. Hukuk Dairesi         2020/1923 E.  ,  2021/3869 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 06.12.2018 tarih ve 2018/328-2018/348 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacılar vekili; 13.08.2014 tarihinde Has Turizm Seyahat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’ne ait otobüsün E-90 karayolunda Ankara istikametinden Aksaray istikametine seyri esnasında 24. Km’ye geldiğinde sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine doğru yolun sağ tarafındaki banketten aşağıya düştükten sonra sağ tarafına yatması neticesinde ölümlü, yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, meydana gelen bu trafik kazası sonucunda; otobüste yolcu olarak bulunan ve müvekkillerinden, ...’in eşi, ..., ... ve ...’in babası ...'in vefat ettiğini, desteklerinin ölümü nedeniyle müvekkillerinin maddi açıdan mağdur olduklarını, söz konusu kazanın oluşumunda trafik tespit tutanağında ve Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 2014/7748 soruşturma numaralı dosyaya ilişkin 24.08.2014 tarihli trafik kazası bilirkişi raporunda ...plakalı otobüsün sürücüsü ...'nın asli kusurlu bulunduğunu, ayrıca yine Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan 29.08.2014 tarihli bilirkişi raporunda kazaya karışan ...plakalı araç için yapılan incelemede de kazanın oluşmasına aracın bir aksamının neden olmadığı, aracın bütün teknik incelemeleri sonucunda araçta teknik bir arıza olmadığının tespit edildiğini, Has Turizm Seyahat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin aracın işleteni olduğu için doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, ...’in vefatı sebebiyle; eşi ...’in yaşamış olduğu ıstırabı tarif etmenin mümkün olmadığını, her ne kadar müvekkilinin çektiği acıyı dindirmese de en azından bir nebze olsun hafifletebilmesi için eş ... için 50.000,00 TL, davacı çocuklar ..., ... ve ...’nın babalarının manevi desteğinden ömür boyu yoksun kalmış olduklarını, bu acıyı hayatları boyunca yaşayacaklarından acılarını bir nebze olsun hafifletebilmek için her biri için ayrı ayrı 30.000,00 TL’şer olmak üzere 90.000,00 TL olmak üzere toplam 140.000,00 TL manevi tazminat bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiz ile birlikte davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı şirket üzerine kayıtlı araçlar üzerine, menkul ve gayri menkulleri üzerine ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili; manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu, taşıyıcı olan davalının gerekli özeni göstermesine rağmen kazanın meydana geldiğini, kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 13.08.2014 tarihinde davalı ...'nın sevk ve idaresindeki Has Turizm Seyahat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’ne ait otobüsün E-90 karayolunda Ankara istikametinden Aksaray istikametine seyri esnasında 24. Km’ye geldiğinde davalı ...' ın direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine doğru yolun sağ tarafındaki banketten aşağıya düştükten sonra otobüsün sağ tarafına yatması neticesinde ölümlü, yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiği, meydana gelen bu trafik kazası sonucunda otobüste yolcu olarak bulunan ve davacılardan ...’in eşi, ..., ... ve ...’in babası ...' in vefat ettiği, Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Kurulu Başkanlığı'nın 30/04/2015 tarihli raporuna göre; sürücü ...' ın asli kusurlu olduğu tespiit edilmiş, bu kaza sonucu davacıların desteğini yitirdiği, her ne kadar ceza dosyasında alınan kusur raporu hukuk hakimini bağlamamakta ise de; olayın tek taraflı trafik kazası olarak gerçekleşmiş olması ve ceza dosyasındaki tanık anlatımları ile kusur raporunun uyuşması ve ceza dosyasındaki kusur raporu doğrultusunda sürücü ...' nın tam kusurlu olduğu kabul edilerek 6098 sayılı TBK'nın 56. maddesi hükmüne ve 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’na göre meydana gelen trafik kazası sonucu davacıların eşi/ babası olan yakınlarının ölümü nedeniyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacıların ölene olan yakınlıkları nedeniyle duyacakları elemin derinliği, davacıların yakını Mustafa'nın kazanın oluşumunda hiçbir kusurunun bulunmayışı gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacılar için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde, hakkaniyet ölçüsünde manevi tazminat miktarı tayin edilmiş ve bu haliyle manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüyle davacı ... için 30.000,00 TL davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... ...için 20.000,00 TL ve davacı ... ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak ayrı ayrı davacılara ödenmesine karar verilmiştir. Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 20.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.