Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2020/19454 · K. 2020/11199

3. Ceza Dairesi         2020/19454 E.  ,  2020/11199 K. "İçtihat Metni" Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 29, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.320,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkındaki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına dair... Sulh Ceza Mahkemesinin 20.12.2013 tarihli ve 2013/52 Esas, 2013/352 Karar sayılı kararlarının 23.01.2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanık ...'in denetim süresi içerisinde 19.07.2014 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasına, sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 29, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.320,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2017 tarihli ve 2016/250 Esas, 2017/325 Karar sayılı kararı ile sanık Serdal hakkındaki... Sulh Ceza Mahkemesinin 20.12.2013 tarihli ve 2013/52 Esas, 2013/352 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 16.04.2020 tarihli ve 2020/865 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.050.2020 tarihli ve 2020/44411 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 86/3-a maddeleri uygulanmak suretiyle tespit edilen 240 gün adli para cezasından, anılan Kanun'un 29. maddesi gereğince (1/4) oranında yapılan indirim sonucunda 180 gün yerine, 200 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun'un 62 ve 52. maddeleri gereğince (1/6) oranında yapılan indirim ve paraya çevirme işlemi neticesinde de sonuç olarak 150 gün adli para cezası karşılığı 3.000,00 Türk Lirası yerine, 166 gün adli para cezası karşılığı 3.320,00 Türk Lirasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e maddelerine göre belirlenen 240 gün adli para cezasından TCK’nin 29. maddesi uyarınca (¼) oranında indirim uygulanırken 180 gün adli para cezası yerine hesaplama hatası sonucu 200 gün adli para cezasına, TCK’nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanırken 150 gün adli para cezası yerine 166 gün adli para cezasına ve sonuç adli para cezasının günlüğü 20 TL’den çevrilmesi sonucunda 3.000 TL yerine 3.320 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza belirlenmesinde isabet görülmemiştir. Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık ... hakkındaki... Sulh Ceza Mahkemesinin 20.12.2013 tarihli ve 2013/52 Esas, 2013/352 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkındaki hükmün açıklanması sonucu verilen... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2017 tarihli ve 2016/250 Esas, 2017/325 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanıkların 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 160 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a, e maddesi gereğince cezalarında (1/2) oranında artırım yapılarak 240 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince cezalarında (1/4) oranında indirim yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanıklar hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk lirasından çevrilerek 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.