Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2020/19487 · K. 2021/8153

2. Ceza Dairesi         2020/19487 E.  ,  2021/8153 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında Mala Zarar Verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemleriinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığının İhlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise; hırsızlığa konu eşyanın 25 TL bozuk para ile 1 adet erkek kol saati olduğu anlaşılmakla; erkek kol saatinin değer tespitinin yapılarak suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde " Kasıtlı suçtan sabıkasının bulunması nazara alındığında ileride suç işlemekten kaçınacağına dair kanaat oluşmadığından lehine CMK.nun 231/5 maddesi ile ÇKK'nun 23. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" karar verilmesine rağmen "Sabıkasız geçmişi ile suçu işledikten sonra ve yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat oluşması nedeniyle verilen cezanın TCK 51/1 maddesi uyarınca ertelenmesine" karar verilmesi suretiyle hüküm fıkraları ile gerekçede çelişki oluşturulması suretiyle hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.