Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2020/1991 · K. 2020/2555
1. Ceza Dairesi 2020/1991 E. , 2020/2555 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/10/2017 gün ve 2017/135 esas, 2017/199 karar sayılı, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün istinafı üzerine hükmün kaldırılarak, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 3 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... hakkında; mağdur katılan ...’ye yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince kaldırılarak, yine öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan 23.03.2018 gün, 2017/2687 esas ve 2018/585 karar sayılı mahkumiyet kararına ilişkin; sanık ... müdafiinin 24.03.2018 tarihli gerekçe ihtiva etmeyen dilekçe ile temyiz talebinde bulunarak gerekçeli kararın tarafına tebliğ edilmesini belirttiği, gerekçeli kararın 10.05.2018 tarihinde tebliğ edildiği, CMK’nin 295. maddesinde belirtilen yedi günlük yasal süre geçtikten sonra 25.05.2018 tarihinde gerekçe ihtiva eden temyiz dilekçesinin verildiği anlaşılmakla, CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile mağdur katılan ... veklilinin süresinde bulunduğu temyiz istemleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.03.2018 gün, 2017/2687 esas ve 2018/585 sayılı kararında düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, mağdur katılan ... veklilinin; teşebbüs nedeniyle eksik ceza verildiğine ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay tarihinde mağdur katılan ... ile arkadaşı ...’ın köfte siparişi götürmek için ...’in kullandığı araç ile bir siteye gittikleri, araç park halindeyken orada bulunan bir su dağıtım aracının şoförü ile ...’in, araç içerisinden kısa süreli sohbet ettikleri ve bu sırada sanığın da kullandığı araç ile oradan geçmeye çalıştığı ve bu nedenle sellektör yaptığı, bunun üzerine ...’in aracını sürerek oradan uzaklaşmaya başladığı, sanığın ise onları takip ederek silahı ile diğer araca doğru ateş etmeye başladığı, atışlar sonucunda ...’in boynundan isabet alarak yaralandığı, sanığın oradan uzaklaşması üzerine ...’in sanığın kullandığı aracı takip ettiği, bir süre sonra sanığın araçtan inerek tekrar ateş etmesi üzerine ...’in oradan aracı ile uzaklaştığı olayda, sanık ...’ın olaydan sonra alınan ifadesinde suçu kendisinin işlemediğini beyan ettiği ve Yaşar’ın arkadaşı olan ...’ın suçu üstlendiği, ardından soruşturmanın derinleştirilmesi ile sanık ...’ın suçunu ikrar ettiği fakat olayın başlangıcına dair mağdur ... ile ...’ın kendisine küfür ettiklerini iddia ettiği, sanığın aşamalarda çelişkili ifadeleri olduğu fakat mağdur ... ile araçta bulunan ...’ın tüm aşamalarda istikrarlı şekilde sanık ile hiçbir diyaloğa girmediklerini, araçlarının takip edildiğini ve ardından da ateş edildiğini belirttikleri, sanığın kendisine küfür edildiği iddasınının suçunu ve cezasını hafifletmeye yönelik olduğu, bu bağlamda sanık hakkında TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerekirken yazılı şekilde cezasında indirim yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması, 2) Mağdur katılan ...’nin kendisini vekil ile temsil ettirmesi nedeniyle ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nedeniyle 3.960,00.- TL, Bölge Adliye Mahkemesinde yapılan yargılama nedeniyle ise 1.090,00.- TL olmak üzere toplamda 5.050,00.- TL olarak vekalet ücretinin belirlenmesi gerekirken, toplama sonucu olarak sehven 5.50,00.- TL vekalet ücretine hükmedilmesi, Yasaya aykırı olup, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile mağdur katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE ve hükmolunan ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye talebinin REDDİNE, 27.10.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.