Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2020/1993 · K. 2021/2473
11. Ceza Dairesi 2020/1993 E. , 2021/2473 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Düşme, mahkumiyet A) 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde: Sanık hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; Mahkemenin 12.09.2013 tarihli, 2012/1953 Esas ve 2013/759 Karar sayılı ilamı ile, 2007 takvim yılı için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 2008 takvim yılı için sanığın mahkumiyetine karar verildiği, sanık müdafii tarafından temyiz edilen mahkumiyet hükmünün Dairemizin 11.09.2019 tarihli, 2016/6056 Esas ve 2019/6172 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 07.10.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğine veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davrandığına ilişkin herhangi bir ihbar veya bildirimin bulunmadığı anlaşılmakla; bozma sonrası yapılan yargılamanın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu ile sınırlı olması gerektiği gözetilmeden, ayrıca 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararının yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, B) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesine gelince; Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasnın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 11.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.