Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2020/20167 · K. 2021/20227

2. Ceza Dairesi         2020/20167 E.  ,  2021/20227 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Suça sürüklenen çocuğun suçu tek başına işlediğinin sabit olduğu, mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğu fakat kısa kararda suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin sehven uygulandığının gerekçeli kararda açıkça belirtildiği gözetilerek yapılan incelemede; Suça sürüklenen çocuğun olay günü müştekinin Tatlıcım isimli işyerine pencere sinekliğini yırtarak ve buradaki karton levhaları kaldırarak girmesi şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK’nun 116/2, 31/3. maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, 27/01/2016 olan karar tarihinden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.