Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2020/20838 · K. 2020/13924

3. Ceza Dairesi         2020/20838 E.  ,  2020/13924 K. "İçtihat Metni" Kasten yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e ve 29. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2018 tarihli ve 2016/166 Esas, 2018/78 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 24.06.2020 tarihli ve 2020/7273 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2020 tarihli ve 2020/54869 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, 1) Kayden 01.06.1997 doğumlu olan sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2014 tarihli ve 2014/43 Esas, 2014/447 sayılı kararına konu hırsızlık suçunu işlediği 14.09.2013 tarihinde henüz 18 yaşından küçük olduğu cihetle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/5. maddesinde yer alan "Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme gereğince, söz konusu kararın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesinde, 2) Yukarıda izah edildiği şekilde 18 yaşından küçükken işlenen bahse konu suçun tekerrüre esas alınamayacağı nazara alındığında, sanığa yüklenen basit kasten yaralama suçu nedeniyle hakkında uygulanan 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesinde hapis veya adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü cihetle, Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesinde yer alan, “Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezası hükmolunur.” şeklindeki düzenleme gereğince hapis cezasının tercih edilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2014 tarihli ve 2014/43 Esas, 2014/447 Karar sayılı ilamı ile verilen 4000 TL adli para cezasına dair suçu çocuk yaşta işlemiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 58/5. maddesi gereğince fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. Sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilerek, verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. Bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2018 tarihli ve 2016/166 Esas, 2018/78 Karar sayılı kararının 5271 sayılı 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.