İçtihatYargıtay10. Ceza Dairesi02.10.2023

Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2020/22460 · K. 2023/8276

10. Ceza Dairesi 2020/22460 E. , 2023/8276 K. "İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 09.12.2014 tarihli eylemi nedeni ile Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2014 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiştir. Karar 21.01.2015 tarihinde sanığa tebliğ edilmiştir. B. Sanığın 28.11.2014 tarihli eylemi sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden işlendiğinden Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verilerek dosyanın 09.12.2014 suç tarihli dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir. C. Sanığın 28.07.2015 tarihli eylemi, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali kabul edilerek Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. D. Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.12.2015 tarih, 2015/1447 Esas, 2015/1881 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğe karar verilmiştir. E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; onama yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; A. Sanığın yapılan kan ve idrar tahlilinde numune alma tarihinin 16.11.2014 tarihi olduğu, bu nedenle suç tarihinin 16.11.2014 olmasına karşın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı, iddianame ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yanlış yazılması, B. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 11.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, C. Sanığın tekerrüre esas alınan Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/416 Esas ve 2011/237 Karar sayılı mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 141 nci maddesinin birinci fıkrasında yazılı hırsızlık suçu olduğu, 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun’un 141 inci maddesinin birinci fıkrasına göre hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olup, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebiyle uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra adli sicil kaydındaki diğer sabıka kayıtları da kontrol edilerek sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2020/22460 · K. 2023/8276

İNCELENEN KARARIN

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

IV. GEREKÇE

V. KARAR