Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2020/2339 · K. 2022/11562

4. Hukuk Dairesi         2020/2339 E.  ,  2022/11562 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız eylem nedeniyle manevi tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine dair verilen 19/02/2020 tarihli kararın ve bu kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine dair verilen 01/04/2020 tarihli ek kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: K A R A R 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL’dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir. Somut olayda; haksız eylem nedeniyle her bir davacı yönünden 4.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 8.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilinin talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile her bir davacı yönünden 2.000,00 TL olmak üzere toplam 4.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verildiği, bu karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince davacıların istinaf talebinin esastan reddine, davalının istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile davanın reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır. Anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, 01/04/2020 tarihli ek karar ile asıl kararda davacılar bakımından reddedilen miktar yönünden kararın HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Dosya kapsamına göre, temyize konu edilen miktar bakımından Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz eden davacılar yönünden kesin nitelikte olduğu; bu yön belirlenmek suretiyle verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kanuna uygun gerekçeye, Bölge Adliye Mahkemesince HMK 362/1-a hükmü gereğince verilen kararın kesin olduğunun belirtilmiş olmasına göre davacılar vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin 01/04/2020 tarihli ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan bu ek karara yönelik davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 05/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.