Yargıtay 15. Hukuk Dairesi · E. 2020/2342 · K. 2021/1897

15. Hukuk Dairesi         2020/2342 E.  ,  2021/1897 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, satış sözleşmelerine dayalı edimin ifa edilmemesi sebebiyle aynen ifa, olmadığı takdirde bedel iadesiyle kira tazminatı ve diğer zararların tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece asıl ve birleşen davalarda ödenen bedellerinin her bir davacıya ayrı ayrı ödenmesine, arsa sahiplerine yönelik açılan davanın reddine dair verilen hüküm, davacılar ve yüklenici tarafından temyiz olunmuş, mahkemece çıkartılan muhtıra üzerine eksik nispi temyiz karar harcının yatırılmaması sebebiyle mahkemece asıl ve birleşen dosyalar davacıları ve davalı yüklenici yönünden “kararın temyiz edilmemiş sayılmasına” dair ek karar verilmiş, ek karar davacılar ve arsa sahibi vekilince temyiz olunmuş, ek karara karşı usulüne uygun tebliğe rağmen yasal süresi içinde yüklenici vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmamıştır. Ek kararın temyizi üzerine Dairemizin 06.12.2018 tarihli ilamı ile arsa sahibi vekilinin ek karara yönelik isteminin reddine, asıl ve birleşen dosyalar davacıları yönünden yapılan temyiz incelemesinde ise, mahkemece harcın ikmali için asıl ve birleşen dosyalar davacılarına muhtıra gönderilmiş ise de, 6502 sayılı Yasanın 73/2 maddesi uyarınca “tüketici harçtan muaf olmakla” Dairemizin 10.07.2018 tarihli müteferrik kararı ile ek kararın kaldırıldığı belirtilerek işin esası incelenmiş ve hükmün onanmasına karar verilmiştir. Bu kez onama ilamına karşı asıl ve birleşen dosyalarda davalı olan yüklenici şirket vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.Asıl ve birleşen dosyalarda davalı olan yüklenici şirket vekilince mahkeme kararı temyiz edilmiş, mahkemece muhtıra tebliğine rağmen yasal süresi içinde noksan nisbi temyiz karar harcı ikmal edilmediğinden mahkemece 26.09.2016 tarihli ek karar ile davalı yüklenici şirket yönünden de kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, ek kararın davalı yüklenici şirket vekiline usulüne uygun tebliğine rağmen ek karara karşı yüklenici vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmamıştır.Bu durumda davalı yüklenici şirket vekilinin karar düzeltme yoluna başvurmakta hukuki yararı bulunmadığından karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Daire’mizin 06.12.2018 tarihli onama ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunan asıl ve birleşen dosyalarda davalı olan yüklenici şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin REDDİNE, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde davalı yüklenici şirkete iadesine, 22.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.