Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2020/2391 · K. 2020/4872

3. Ceza Dairesi         2020/2391 E.  ,  2020/4872 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Mağdur sanık ...'nün cezaevi aracılığıyla 15.04.2014 tarihinde mahkemeye göndermiş olduğu dilekçesinin, cezaevinde bulunması nedeniyle hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan adli para cezasını tahliye olduktan sonra ödemek istediğine ilişkin erteleme talebi mahiyetinde olduğu, hakkında verilen adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemini içerir temyiz dilekçesi olmadığı; Mağdur sanık ...'nün ise temyiz dilekçesinde beraatini talep ederek hakkında kasten yaralama suçundan hükmedilen adli para cezasına yönelik temyiz isteminde bulunduğu, kaldı ki mağdur sanığın 17.04.2013 tarihli celsede de şikayetçi olmadığını ifade ettiği, mahkeme tarafından 10.04.2014 tarihli ek kararla adli para cezasının kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verildiği, mağdur sanık ...'nün bu ek kararı temyiz ettiği, bu halde sanık ...'nün hakkında kasten yaralama suçundan hükmedilen adli para cezasına ilişkin temyiz talebinin reddine dair ek karara karşı temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın temyiz sebeplerinin reddi ile red kararına ilişkin 10.04.2014 tarih, 2012/781 Esas - 2014/331 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA, 10.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.